Freitag, Juli 17, 2009

شکیل - هوشنگ جعفری زنگانلی



بیرائلی بوراندا قاردا چکه جم
بیرائلی بهاردا واردا چکه جم
بیر شکیل چکه جم گؤز گیله سینه
آرزولار دوزوله سیلسیله سینه
بیرباهار سالاجام قیش چیلله سینه
بیر لالا غونچاسین قاردا چکه جم
بیر داغی چکه جم دومان ایچینده
بیر دوغری بیتیرم گومان ایچینده
بیر داغی چکه جم دومان ایچینده
بیر حقی دوغرلدام گومان ایچینده
بیر درین باخش کی جومان ایچینده
شاختادا بیر آغاج باردا چکه جم
بیرسئلی چکه جم سارا قوینندا
بیر ائلی یاردیمسز یارا قوینندا
بیردیلی آسلی چارا قوینندا
بیردیلی دیلچه کسز داردا چکه جم
تیکیلی بیر آغیز چکه جم بوما
بیر درین باخیش کی فیکیره جوما
یوللیام شکیلی تهرانا قوما
بیرائلین یوخلقون واردا چکه جم
ائلیمین یوخلوغون واردا چکه جم
بیرایشیق چکه جم اوزاقدان آتیب
بیردنیز چکه جم دنیزه باتیب
بیر ائلی چکه جم مین ایلدی یاتب
وارلیقین بیلمیرم هاردا چکه جم
نئینیم دیلسیز بیر باش چکمرم
بابا سینه مده اورک وار داش چکه نمیرم
ائلیمین گؤزنده یاش چکه نمیرم
بابا سینه م ده اورک وار داش چه نمیرم
بوائلین ماهنیسین تاردا چکه جم
ائلیمی باهاردا واردا چکه جم
*
ملتی را در برف و کولاک خواهم کشید
ملتی را در بهار و هستی
تصویری خواهم کشید بر مردمک چشم
که آرزوها دورش صف بکشند
در چله زمستانی بهاری بوجود خواهم آورد
غنچه لاله را در دل زمستان خواهم کشید
کوهی را در مه خواهم کشید
حیقیقتی را در شک خلق خواهم کرد
نگاهی عمیق که در آن غرق شوم
در سرمای سخت زمستان درختی پربار خواهم کشید
سیلی خاوهم کشیدد در آغوش سارا
ملتی بی یاور ، در آغوش زخم
زبانی به دار آویخته در آغوش چاره
زبانی را بی زبان کوچک بر سر دار خواهم کشید
دهانی را دوخته خواهم کشید
نگاهی عمیق که غرق تفکر است
تصویر را به « تهران » و « قم » بفرستم
نبود یک ملت را در اوج بودن خواهم کشید
نبود ملتم را در اوج هستی خواهم کشید
روشنائی که از دور می درخشد
دریائی که غرق در دریا شده
و ملتی را که هزار سال است خوابیده
خواهم کشید
هستی این ملت را ، نمی دانم اما کجا خواهم کشید
چه کنم ، سر بی زبان نمی توانم بکشم
بابا جان در سینه ام دل است ، سنگ نمی توانم بکشم
در چشمان ملتم اشک نمی توانم تحمل کنم
ترانه این ملت را در نوای تار خواهم کشید
ملتم را در بهار و هستی خواهم کشد

Sonntag, Juli 12, 2009

آچین آققیشقالاری - هوشنگ جعفری زنگانلی

آچین آققیشقالاری
?چین آققیشقالاری ، آچین آققیشقالاری
هاوالار تک اوره ییم دولغوندور
قورویان داغلارا یاغماق دیله ییر
سئل اولوب ظالیم ائوین ییخماغا
آخماق دیله ییر
ایلدیریم تک گئجه باغرین یارا
شاخماق دیله ییر
گونه باخماق دیله ییر
آچین آققیشقالاری
آچین آققیشقالاری
*
منه یوخ
قفس غمده قناری لره بیر رحم ائلهیین
بیر گولون سولماسینا سولمامیشام
قلبیمین دولماسینا دولمامیشام
قورخورام توسکو چالا گولخانانی
آچین آققیشقالاری
آچین آققیشقالاری
*
آچین آققیشقالاری
بیر گؤروم اؤلکه مه ماغا
بیرلشن ائل لر نئج اولوب
کوچه لرده یوموروق توسکورو
بایراق نئج اولوب
بیزیم ائل لر نئج اولوب
آچین آققیشقالاری
آچین آققیشقالاری
*
آچین آققیشقالاری
بو نه یئردی کی ایشیق لیق یولو یوخدور
بیلمیرم قبله م هایاندیر
ائویمین ساغ سولو یوخدور
بیرینی بغض توتوبدور دانیشانمیر
بیری بیر شیردی دوشوب دار قفس ایچره چالیشانمیر
آنا ایستکلی بالاینان بارشانمیر
ایکی تورپاق قاریشانمیر
قول بویونلا ساریشانمیر
آچین آققیشقالاری
آچین آققیشقالاری
*
بابا آچین آققیشقالاری
ائله بیل کی قولاغا وای سه سی گلدی
قاراباغدان اوغول ای وای سه سی گلدی
*
آچین آققیشقالاری
آچین آققیشقالاری
ائله بیل کی قولاغا وای سه سی گلدی
آنالار قالمیش اوغول سوز
اوغول ای وای سه سی گلدی
دییه سن های سه سی گلدی
یا گورون قانلی بئشیک اوخشوری لای لای سه سی گلدی
*
قاپی تاختا ، دالی سالقی ، باجا باغلی ، سه سیم آرقین
نه گئدیر سه س ، نه گلیر های
اولدو کال کلمه لر اوسته عملیم زای
آچین آققیشقالاری
آچین آققیشقالاری
آققیشقا : آتیشقا ، جاماکی ، دربچه ، پئنجره ، خیردا پئنجره
باز کنید پنجره ها را
باز کنید پنجره ها را
دلم همچون هوای ابری گرفته
دلم باریدن بر کوههای عطشان
همچون سیل خروشان
ویران کردن خانه ستمکاران
مانند رعد و برق ، شکافتن دل شب
نگریستن به خورشید تابان
را می خواهد
باز کنید پنجره ها را
*
به من نه ، بلکه
بر قناری های اسیر در قفس تنگ رحم کنید
با پژمرده شدن شاخه گای
پژمرده نشدم
با گرفته شدن دلم، دلگیر نشدم
می ترسم دود گلخانه را نابود کند
باز کنید پنجره ها را
باز کنید پنجره ها را
*
باز کنید پنجره ها را
تا ببینم در آن دیارم
بر سر ملت متحدم
بر مشتهای گره کرده چه امده
پرچم متحدم چه آمده
ایل و طایفه ام چه شده
باز کنید پنجره را
باز کنید پنجره را
*
باز کنید پنجره را
این چه جائیست
که راهی برای روشنائی ندارد؟
نمی دانم قبله ام کجاست
نمی دانم جهت خانه ام کجاست
گلوی این یکی را بغض گرفته
نمی تواند حرف بزند
آن یکی شیری است گرفتار قفس تنگ
جائی برای تکان خوردن ندارد
مادر نمی تواند با فرزند دلبندش آشتی کند
دو خاک نمی تواند به هم بپیوندد
نمی توانند همدیگر را در آغوش بکشند
باز کنید پنجره ها را
باز کنید پنجره ها را
*
بابام جان
باز کنید پنجره ها را
گوئی صدای « وای » به گوش می رسد
از جانب « قره باغ » صدای « وای پسرم » به گوش می رسد
*
باز کنید پنجره ها را
باز کنید پنجره ها را
گوئی صدای « وای » به گوش می رسد
ناله مادران داغ دیده
صدای « ای وای پسرم » به گوش می رسد
صدای های و هوی به گوش می رسد
گوئی گهواره خونین بایاتی می خواند
صدای لالائی به گوش می رسد
*
در بسته
کلونش کشیده
دریچه بسته
صدایم خسته
نه صدائی می رسد
نه فریادی به گوش می رسد
زحمتم
در هیاهوی کلمات گرفته و خفه ام به هدر رفت
*
*

Freitag, Juli 10, 2009

آخ نئجه کئف چکمه لی ایام ایدی - علی اکبر صابر طاهرزاده

اونداکی اولاد وطن خام ایدی
اؤز حق مشروعینی بیلمزدی ایل
چهره حریته گولمزدی ایل
گؤزلرینی بیر کره سیلمزدی ایل
غزته یه ژروناله اییلمزدی ایل
دائم ائشیتدیکلری اوهام ایدی
آخ نئجه کئف چکمه لی ایام ایدی
*
اولکه ده بونجه یوخیدی عیب جو
نئیلردیکسه گؤزونوردو نکو
خلق ده دیداریمیزه آرزو
بیزده واریدی نه گؤزل آبرو
حرمتیمیز واجب اسلامیدی
آخ نئجه کئف چکمه لی ایامی دی
*
ملته چاتدیقجا غم عیاش ایدین
حاکمه یار ، آمره قارداش ایدین
قبله طاعتگه اوباش ایدین
هاردا آش اولسایدی اورا باش ایدین
هر گئجه هر گون بیزه بایرام ایدی
آخ نئجه کئف چکمه لی ایام ایدی
*
گرچه ریا ایدی بوتون کاریمیز
کاریله برعکس ایدی کرداریمیز
لیک همان وار ایدی مقداریمیز
حجت ایدی هر کسه گفتاریمیز
خلقین ایشی بیزلره اکرامی ایدی
آخ نئجه کئف چکمه لی ایام ایدی
*
عیبیمیزی چولقالامیشدی عبا
هرنه گلیردی بولاشیردی قابا
کیم نه قانیردی نه دی زهد و ریا
ناخوشه خاک دریمیزدن شفا
صومعه میز کعبه احرار ایدی
آخ نئجه کئف چکمه لی ایام ایدی
*
بیزلریدیک خلقین ایناندیقلاری
پیر هدایت دییه قاندیقلاری
نور گؤروردولر قارانلیقلاری
بیزده ایدی جمله قازاندیقلاری
کیم بیزه پول وئرمه سه بدنام ایدی
آخ نئجه کئف چکمه لی ایام ایدی
*
ایندی آداملار دیه سن جن دیلر
جن نه دی شیطان کیمی بی دین دیلر
لاپ بیزی اووسارلادیلار میندیلر
آی کئچن ایام اولاسان ایندی لر
اونداکی اولاد وطن خام ایدی
آخ نئجه کئف چکمه لی ایام ایدی
*
آخ که چه ایامی برای لذت بردن بود
زمانی که اولاد وطن هنوز خام بود
زمانی که ملت حق مشروع خود را نمی دانست
بر چهره ازادی لبخند نمی زد
چشمانش را یکبار نیز باز نمی کرد
برای خواندن روزنامه و مجله خم نمی شد
دائم اوهام و خیال می شنید
آخ که چه ایامی برای لذت بردن بود
*
در ملک و ابادی این همه عیب جو نبود
هر چه که می دیدند یه نظرشان خوب بود
آرزوی ملت دیدار ما بود
چه ابروئی داشتیم ما
حرمت به ما از واجبات اسلام بود
آخ که چه ایامی برای لذت بردن بود
*
هر چه بر غم ملت افزوده می شد خوش بودی
یار حاکم و برادر آمر بودی
قبله عالم اوباش بودی
هرجا اشی بود آنجا در صف اول بودی
هر شب و روز جشن و عید بود
آخ که چه ایامی برای لذت بردن بود
*
اگرچه تمام کارمان ریا بود
اگرچه هر کارمان برعکس بود
با همه اینها مقام و منزلتی داشتیم
هر سخن ما حجت بود
کار مردم هدیه و اکرام به ما بود
آخ که چه ایامی برای لذت بردن بود
*
عیب مان را عبا پوشانده بود
هر چه می آمد داخل بشقاب ریخته می شد
چه کسی می دانست زهد و ریا چیست
برای بیمار خاک درگاهمان شفا بود
صومعه ما کعبه اهل احرام بود
آخ که چه ایامی برای لذت بردن بود
*
ماها بودیم باور و ایمان مردم
ما را پیر راهنما می دانستند
تیرگی ها را نور می دیدند
درآمدشان در جیب ما بود
هرکه به ما پول نمی داد رسوا بود
آخ که چه ایامی برای لذت بردن بود
*
اکنون مردم گوئی که جن هستند
جن چیست ، یک چیزی مثل شیطان هستند
دیگر به ما افسار زدند و سوارما شدند
آی ! که گذشته ها بود
آن زمانی که اولاد وطن خام بود
آخ که چه دورانی برای لذت بردن بود

گئتمه ترسا بالاسی - استاد شهریار


اذن وئر توی گئجه سی من ده سنه دایه گلیم
ال قاتاندا سنه مشاطه تماشایه گلیم
سن بو متهاب گئجه سی سئیره چیخان بیر سرو اول
اذن وئر من ده دالونجه سورونوب سایه گلیم
منه ده باخدین او شهلا گؤزوله ، من قارا گون
جراتیم اولمادی بیر کلمه تمنایه گلیم
من جهنم ده ده باش یاسدیغا قویسام سنیله
هئچ آییلمام کی دوروب جنت ماوایه گلیم
ننه قارنیندادا سنله اکیز اولسایدیم اگر
ایسته مزدیم دوغولوب بیرده بو دونیایه گلیم
سن یاتیب جنتی رویاده گؤرنده گئجه لر
من ده جنت ده قوش اوللام ، کی او رویایه گلیم
قیتلیغ ایللر یاغیشی تک قورویوب گؤز یاشیمیز
کوی عشقینده گرک بیرده مطلایه گلیم
سن ده صحرایه ماراللار کیمی چیخ ، تولی کی
من ده بیر صیده چیخانلار کیمی ، صحرایه گلیم
آللاهوندان سن اگر قورخمویوب ، اولسان ترسا
قورخورام منده دؤنوب مذهب عیسی یه گلیم
شیخ صنعان کیمی دونقوز اوتاریب ایللرجه
سنی بیر گؤرمک اوچون معبد ترسایه گلیم
یوخ صنم ! آنلامادیم ، آنلامادیم ! حاشا من
بوراخیب مذهبیمی ، سنله کلیسایه گلیم
گل چیخاق طور تجلایه ، سن اول جلوه طور
من ده موسی کیمی ، او طور تجلایه گلیم
شیردیر « شهریار » ین شعری الینده شمشیر
کیم دئیه ر من بئله بیر شیرله دعوایه گلیم ؟
*
ترجمه این شعر در اینجا بود کپی کردم.
رخصتم بده شب عروسی همراهت باشم
وقت آرایش کردنت به تماشایت بیایم
تو در این مهتاب شب، سروی باش که به گلگشت آمده
اجازه ام بده سینه خیز چون سایه ات پشت سرت بیایم
به چشمان شهلایت نگاهم کردی ، اما من سیه بخت
جرات نکردم با کلمه ای لااقل تمنایت کنم
در جهنم حتا اگر سر به بالین تو بگذارم
محال است که برای رفتن به بهشت هم بیدار شوم
اگر جفت دوقلوی تو در زهدان مادر بودم
هرگز نمیخواستم زاده شوم و به این دنیا بیایم
کاش وقتی شب ها خواب بهشت را می بین
یمن هم پرنده ای بشوم در بهشت و به خواب تو بیایم
چون باران سال های قحطی خشکیده اشک چشمانمان
برای نماز باران باید به مصلی کوی عشق بیایم
چه می شود اگر تو هم مثل آهوان به صحرا درآیی
من هم چون شکارچیان به صحرا بیایم
اگر از خدایت نترسی و مسیحی بشوی
می ترسم من هم دین برگردانم و مسیحی بشوم
مثل شیخ صنعان سالیان سال خوک به چرا ببرم
به بهانه دیدن تو به کلیسا بیایم
اما نه صنما! حرف بی جا زدم، حاشا که من
مسجدم را رها کنم و با تو به کلیسا بیایم
بیا تا به طور تجلا برویم و تو جلوه ی طور شو
من موسی وار به آن کوه طور تجلا بیایم
مثل شعر شهریار شیری است شمشیر به دست
چه کسی را زهره ی رویارویی با چنین شیری هست