Mittwoch, April 08, 2009

یاری مندن منی یاردان آییران - خسته قاسم

اللاهیمدان سئودا گلسین سرینه
یاری مندن منی یاردان آییران
علی ذولفقاری دیسین بئلینه
یاری مندن منی یاردان آییران
*
یارالارین ایلیم - ایلیم ایه نسین
قبرین اوسته سرین سولار چیله نسین
بالالارین قاپی - قاپی دیله نسین
یاری مندن منی یاردان آییران
*
یارالارین اویوم - اویوم اویولسون
ایلان عقرب مرهم اولسون قویولسون
نسیمی تک درین ترسه سویولسون
یاری مندن منی یاردان آییران
*
گئدن گئتمه منده گلیم یئتیشیم
من سنینله عشق اودوندان دانیشیم
قاسیم دئییر: مافاسیندان یاپیشیم
یاری مندن منی یاردان آییران
*
ای که یار را از من و مرا از یار جدا کردی
از خدا می خواهم که دیوانه شوی
ای آنکه یار را از من و مرا از یار جدا کردی
ذولفقار حضرت علی از کمرت بزند
ای آنکه یار را از من و مرا از یار جدا کردی
*
زخم هایت زار زار ، بسوزد
بر مزارت آب خنک پاشیده شود
بچه هایت در به در گدائی کنند
ای آنکه یار را از من و مرا از یار جدا کردی
*
زخمهایت کنده شود
مار و عقرب مرهم زخمهایت شود
مانند نسیم پوست تن ات کنده شود
ای آنکه یار را از من و مرا از یار جدا کردی
*
ای آنکه می روی صبر کن تا من هم به تو برسم
تا با تو از آتش عشق سخن بگویم
قاسم می گوید : از گوشه تابوت ات بگیرم
ای آنکه یار را از من و مرا از یار جدا کردی

اولسون - خسته قاسم

خسته قاسیمین دیلیجن بیر قارقیش
یئری گؤزل یئری سنه قارغارام
دونیا ایچره ایشین آه و زار اولسون
قارا عقرب اسلانبیان دیلیندن
سیاه زولفون دال گردنه مار اولسون
*
من قربانام یارین گؤزل خویونا
هوندور قامتینه ، اوجا بویونا
سنین سویون دؤنسوز سونسوز سویونا
گول آچماسین باغچانیزدا خار اولسون
*
گؤزللر ایچینده گریان اولاسان
یاناسان اودلارا بریان اولاسان
وفالی یارلارا قربان اولاسان
اونلارا باخاندا سنه عار اولسون
*
یادلارینان بیر ائیله دین سیررینی
قیامتده یاندیرارلار درینی
یاتان یئرده شاهمار وورسون ارینی
ناله سیندن قولاقلارین کار اولسون
*
گؤزل گؤروم سنین اوزون گولمه سین
تیغی غمزه باغرین باشین دلمه سین
قولاغینا اوشاق سسی گلمه سین
آللاهیمدان ایکی دیده ن کور اولسون
*
خسته قاسم دوست یولوندا قالاندا
ال اوزالدیب قول بوینونا سالاندا
کئفین دورولاندا ، کؤنلون اولاندا
بیزه گلن ایاقلارین وار اولسون
*
برو زیباروی برو نفرینت می کنم
در دنیا کارت آه و زار باشد
در حالی که عقرب سیاه از زبانت آویزان می شود
زلف سیاهت بر گردنت همانند ماری بشود
*
من فدای خوی زیبای یارم هستم
فدای هیکل بزرگ و قد بلندش
الهی که تو دم بریده بمانی
گلی در باغچه تان نروید و پر از خار باشد
*
در بین زیبارویان گریان بمانی
بسوزی و داخل آتشها کباب شوی
فدای یاران باوفا بشوی
وقتی نگاهشان می کنی از خودت شرم کنی
*
با بیگانگان هم سر شدی
روز قیامت پوستت را می سوزانند
هنگام خواب شاهمار همسرت را بزند
از ناله اش گوشهایت کر شود
*
زیبا الهی که لبت به خنده باز نشود
تیغ غمزه دلت را نخراشد
صدای بچه به گوشت نیاید
از خدا می خواهم که دو چشمت کور شود
*
وقتی خسته قاسم کنار دوست اش است
وقتی بازو یش بر گردن یار است
وقتی حالت خوب و کیفت کوک است
هنگامی که به سوی ما می آیی ، قربان قدمهایت
*

Freitag, April 03, 2009

ایمان مشتری سی - شهریار

آمان آللاه گئنه شیطان گلیب ایمان آپارا
قورویون، قویمایون ایمانیزی شیطان آپارا
منیم انسانلیغیمین گؤر نه حصاری یاوادیر
کی گونوز غول بیابان گلور انسان آپارا
خرمنی ساققیزا وئردیک نه یامان چرچی دی بو
هی گلیر کنده بیزه درد وئره درمان آپارا
چؤره گ آلمیش الینه آج نئجه طاقت گتیسین
ائله بیر یاز گئجه سی قیز گلیب اوغلان آپارا
قانلی دیرناقلارینان انگلیس ال آتدی بیزه
باخیسان روس دا آرازدان کئچیر ایران آپارا
آرادان بیرده بیزی بؤلسه لر اربابلاریمیز
قورخورام قویمویالار تبریزی تهران آپارا
قارا طوفان کی داخی خلقه شوخلوخ ائله مز
سئل گرک ائل داغیدا ائو ییخا ائیوان آپارا
بو قارانلیق گئجه لرده قوپوموز پیس دؤگولور
نه بیلیم ، بلکی اجل دیر ، دایانیب جان آپارا
آناما سؤریله یین اوغلون ییخیلیب سنگرده
تئللرین باس یاراما قویما منی قان آپارا
سلقه لی اوغرو تاپیشلمیشسا بو باش سیز یئرده
شهریار دان دا گرک بیر دولو دیوان آپارا
*
مشتری ایمان
ای خدا باز شیطان آمده که ایمان ببرد
مواظب باشید ، نگذارید ایمانتان را شیطان ببرد
حصار انسانیت من چقدر سست است که
روز روشن غول بیابان می آید که انسان را ببرد
خرمن را با آدامس عوض کردیم ، ببینید چه خرازی بدی است؟
به روستا می آید که به ما درد بفروشد و درمان بخرد
نان به دست گرفته ، گرسنه بدبخت چگونه طاقت بیاورد
گوئی که در شب بهاری ، ذختر آمده پسر را ببرد
انگلیس با پنجه های خونینش به ما چنگ زد
می بینی که روس هم از راه ارس آمده که ایران را ببرد
اگر اربابهایمان ما را نصف کنند
می ترسم که نگذارند تهران ، تبریز را ببرد
طوفان سیاه که با خلق سر شوخی ندارد
سیل باید طایفه را برهم زند، خانه ها را ویران کند و ایوان را ببرد
در این شبهای تیره زنگ در خانه مان بدجوری می زند
چی بگو.یم ، بلکه اجب است و آمده جان ببرد
به مادرم بگوئید پسرت در سنگر افتاده
گیسویت را روی زخمم بگذار ، نگذار خون جانم را ببرد
اگر دزد محتاطی در این سرزمین بی در و پیکر پیدا شده
باید از شهریار نیز ییوان کاملی ببرد