Sonntag, August 24, 2008

آی آللاه - ممد آراز

شهیدلرین چوخی مردلر
نامردلر آرتیر آی آللاه
نه سنه سسیم – هاراییم
نه الیم چاتیر آی آللاه
..
ها قوودوسا کاغیذ – قلم
همدمیم دی بو درد – الم
اؤز ایچیمده اؤز زلزله م
آییقجا یاتیر آی آللاه
..
کؤنول بؤیله دیدرکیمی ؟
دیدر قصدی ، دیدر کینی
حاق یولوندا دیدرگینی
حاققینا یئتیر آی آللاه
..
من گئدرگی عالم قالیر
باغری یانیق لاله م قالیر
دونیا دویماز ناله م قالیر
نامردلر آرتیر آی آللاه
..
هانی ؟ دئدیم دونیا منیم ؟
دونیا منیم غوغا منیم
دریا منیم دالغا منیم
اؤز گمیم باتیر آی آللاه
..
ای خدا
اکثر شهیدان مرد اند
نامردان زیاد می شوند ای خدا
به تو نه صدایم ، نه فریادم
نه دستم می رسد ، ای خدا
..
رفت کاغذ و قلم از دستم
درد و الم شد همدمم
زلزله درون خودم
در حال بیداری می خوابد ای خدا
..
دل اینگونه آواره شد؟
دل و جانم آواره شد
کسی را که در راه حق آواره شد
به حقش برسان ای خدا
..
در حالی که من می روم عالم می ماند
لاله دلسوخته ام می ماند
ناله ای که ئنیا نمی شوند می ماند
نامردها زیاد می شوند ای خدا
..
گفتم کو دنیای من؟
دنیای من غوغای من
دریای من امواج من
کشتی خودم غرق می شود ای خدا

Mittwoch, August 20, 2008

بیلدیم کی بو نازیندان - خاقانی شروانی


بيلديم كی بو نازيندان بير لحظه دايانمازسان
كونلومده اولان درده هرگيز سن اينانمازسان
معناسی نه دير دوشسم تورپاغينا ذيلت له؟
اؤپسم ده آياغيندان بير حاليمه يانمازسان
سوز وئرميشدين كامه آمما بو نه تئزليكله
بير عومور گئچيب گئتدی اؤز وعده نی دانمازسان
مٍن اؤلمه لی اولسامدا، باری سن اؤزون اولدور
لاكين بيليرم لطفون ، قانيما بولانمازسان
خاقانی نين هرده ن بير دؤيدون قاپی سين گؤردون
قان منزلينی باسميش،قاچدين داها آنمازسان
خاقانی اؤز عشقينده ثابيت قدم اول جان قوی
باش گئتمه سه بو يولدا وصلينی قازانمازسان
*
دانستم از این نازت ، یک آن دست برنمی داری
دردی که به دل دارم ، هرگز باور نمی کنی
چه معنی دارد اگر به ذلت بر خاک پایت بیفتم
پاهایت را ببوسم ، دلت به حالم نمی سوزد
وعده وصل داده بودی اما چه زود
عمری گذشت و وعده ات را انکار که نمی کنی
اگر قرار بر مردنم باشد ، حداقل خودت بکش
اما از لطفت باخبرم ، آلوده به خونم نمی شوی
گاهی در خاقانی را زدی و دیدی که
چگونه خون منزلش را گرفته و رفتی که برنگردی
خاقانی در راه عشقت ثابت قدم باش و جان فدا کن
اگر سر در این راه فدا نشود ، به وصل نمی رسی

اینسان گؤیده آی کیمی دیر - بختیار وهابزاده


اینسان گؤیده آی کیمی دیر
چمنلیکده گول چیچکین
ساغ سولوندا علفی وار
دونیادا هر بدبختلیین
هم ضرری هم نفی وار
..
وقت حکیملر حکیمی دیر
حیات وار کن یوخ کیمی دیر
یای دان چیخان اوخ کیمی دیر
هر عمرون اؤز هدفی وار
..
اورکده دیر سؤزون کؤکو
آیرا بیل توکدن توکو
چوخ آغیردیر آمان یوکو
چکه بیلسن شرفی وار
..
اورک فیکرین طیلسیمی دیر
هر قاتی بیر لای کیمی دیر
اینسان گؤی ده آی کیمی دیر
گؤرونمه ین طرفی وار
...
انسان در آسمان مثل ماه است
در چمنزار دور و بر گلها
علف سبز می شود
در دنیا هر بدبختی
هم ضرر، هم فایده دارد
..
وقت حکیم حکیمان است
وقتی زندگی جاریست ، گویا او نیست
مانند تیر رها شده از کمان است
هر عمری برای خودش هدفی دارد
..
ریشه سخن در دل است
مو را از مو جدا کن
اما بارش خیلی سنگین است
اگر بتوانی بکشی سربلندی
..
دل طلسم فکر است
هر تایش ، مثل لایه ایست
انسان در آسمان مثل ماه است
طرفی که دیده نمی شود دارد

بو قطار - نصرت کسمنلی


بو قاطار
بو قاطار ووصالدان حسرته گئدیر
وطن اوره گیمدن غربته گئدیر
دئیه سن بیر آیری قیسمته گئدیر
نه اولار ، ساخلایین گئدن قاطاری
..
گولوشو آپاریر ، گؤز یاشیم قالیر
اوره ییم بوشالیر ، گؤزلریم دولور
بو قاطار آیریلیق هاواسی چالیر
نه اولار ساخلایین گئدن قاطاری
..
زامانی دوغراییب بیچیر بو قاطار
سئوگیمین اوستوندن گئچیر بو قاطار
منیم گؤز یاشیمی ایچیر بو قاطار
نه اولار ساخلایین گئدن قاطاری
..
بؤیورسم چاغیرسام چاتا بیلمه رم
قلبیمدن قوپاریب ، آتا بیلمه ره م
گئتدیمی بیرداها توتا بیلمه ره م
نه اولار ساخلایین گئدن قاطاری
..
منیم باهاریمی آپاریب گئدیر
الینی الیمدن قوپاریب گئدیر
قویمایین یاریمی آپاریب گئدیر
نه اولار ساخلایین گئدن قاطاری
...
نصرت کسمنلی

این قطار
این قطار از وصال به حسرت می رود
وطن از دلم به غربت می رود
گویا سوی قسمتی دیگر می رود
چه میشود ، جلوی این قطار را بگیرید
..
خنده را می برد ، اشکم می ماند
دلم خالی و اشک چشمم پر می شود
این قطار آهنگ جدائی می نوازد
چه می شود ، جلوی این قطار را بگیرید
..
زمان را درو می کند این قطار
پا روی عشقم می گذارد این قطار
اشک چشمم را می نوشد این قطار
چه می شود ، جلوی این قطار را بگیرید
..
فریاد بکشم و صدایش کنم ، به او نمی رسم
دل کندن و رها کردن ، نمی توانم
اگر برود به او رسیدن ، نمی توانم
چه می شود ، جلوی این قطار با بگیرید
..
بهارم را می برد و می رود
دستم را از دستش جدا می کند و می رود
نگذارید یارم را با خود می برد
چه می شود ، جلوی این قطار را بگیرید

Mittwoch, August 06, 2008

آیاقدان - حئیران خانیم

سالدی منی او کافر غدار آیاقدان
بیر ظالیم و بی باک و ستمکار آیاقدان
نئیلیم ، نه ائدیم ، کی من سرگشته نی سالدی
او جور و جفت منبعی ، خونخوار آیاقدان
هیجران المی آلدی قراریمی الیمدن
سالدی نه دئییم حسرت دیدار ، آیاقدان
پروانه نی شمعین اودی یاندیردی دمادم
گلشن ده سالیب بولبولو بیر خار آیاقدان
کیم بو نئجه ایناصفدی یاران کی سالسین
اؤز عاشیقینی یار وفادار آیاقدان
ائتمه بو قدر جور و جفا عاشقه جانا
البته سالار بو قدر آزار ایاقدان
سالدی او ستم پرور و بی باک و جفاکار
حئیران ستمدیده نی یکبار آیاقدان
...
آن کافر غدار مرا از پا انداخت
آن ظالم و بی باک و ستمکار ، مرا از پا انداخت
چه کنم ، کجا روم ، من سرگشته را
سرچشمه جور و جفا و خونخوار از پا انداخت
غم هجران آرامشم را از من گرفت
حسرت دیدار او مرا از پا انداخت
آتش شمع پروانه را سوزاند
خاری در گلشن بلبل را از پا انداخت
یاران آیا این انصاف است که
معشوق عاشقش را از پا بیاندازد ؟
جانا این همه جفا نکن به عاشقت
البته که این همه آزار مرا از پا می اندازد
آن ستم پیشه و بی باک و جفاکار
حیران ستمدیده را از پا انداخت