Dienstag, Februar 26, 2008

سالامات قال

یولون سونونا گلدیک
بو سئوگی بوردا بیتر
یالوارما ، گئرییه دؤن
عوذرون گوناهدان بئتر
نه آه ییل ، نه ده آلچال
آیریلدی یوللاریمیز
من گئتدیم ، سالامت قال
..
بو بیر ایمتحان ایدی
حیات بیزی سیاندی
گؤیلردن ائندیک یئره
سیندی عشقین قانادی
بو عشقین زیروه سینه
باجارسان یئنه اوجال
سنه اوغورلار اولسون
من گئتدیم سالامات قال
..
ایندی بیزه غم دولو
خاطیره لر قالاجاق
بو طالع آجی سیندا
گؤزلریمیز دولاجاق
بو سئودانی اودوزدون
باشقا سئودانی قازان
اونوت اولوب کئچه نی
من گئتدیم سالامات قال
..
اوره ییمله اوینادین
قدریمی سن بیلمه دین
حسرتیندن آغلادیم
گؤز یاشیمی سیلمه دین
سن ایدین بیر زامانلار
هر شئیی ترسه یوزان
الله بلانی وئرسین
من گئتدیم سالامات قال
..
نصرت کسمنلی
..
تو سلامت بمان
به آخر خط رسیدیم
این عشق اینجا تمام شد
تمنا نکن برگردم
عذرت بدتر از گناه است
نه آه بکش ، نه خودتو کوچک کن
راهمان از هم جدا شد
من رفتم ، تو سلامت بمان
..
این یک امتحان بود
زندگی ما را آزمود
از آسمانها به زمین آمدیم
پر عشق شکسته شد
به بلندی این عشق
اگر می توانی برس
برای تو خیر پیش
من رفتم تو سلامت بمان
..
حالا برای پر از غم
خاطره ها می ماند
از تلخی این طالع
چشمانمان پر اشک خواهد شد
این عشق را باختی
عشقی دیگر پیدا کن
فراموش کن گذشته را
من رفتم تو سلامت بمان
..
با دلم بازی کردی
قدرمو ندانستی
در حسرتت گریستم
اشکمو پاک نکردی
تو بودی که زمانی
همه چیز را بد تعبیر می کردی
خدا بلایت را بدهد
من رفتم ، تو سلامت بمان

اوزونده بیر تبسم

اوزونده بیر تبسم
سن دؤنوب باخمادین می ؟
بیر باخیشلا کؤنلومو
یاندیریب یاخمادین می ؟
..
یاشادین اومودومدا
کول آختاردین اولدومدا
قارالمیش بولودومدا
شیمشک تک چاخمادین می ؟
..
آتیب اوزدن تئلینی
بال ائیله دین دیلینی
منیم تک بیر دلینی
یولوندان ساخلادین می ؟
..
کولک کیمی اسن سن
شئیطان می ، یا نه سن سن ؟
پامبیقلا باش کسن سن
آللاهدان قورخمادین می ؟
...
نصرت کسمنلی
..
بر گونه ات تبسم
بر گونه ات تبسم
برگشتی و نگاهم نکردی ؟
با یک نگاه دلم را
آتش زده نسوزاندی ؟
..
در امیدهایم زندگی کردی
در آتشم خاکستر جستجو کردی
در ابر خاکستری ام
مثل رعد نغریدی ؟
..
گیسویت را از رخت کنار زدی
زبانت را چون عسل شیرین کردی
دیوانه ای همچون مرا
از راهش بدر کردی ؟
..
مثل توفان وزنده ، تو
شیطانی یا کیستی تو ؟
با پنبه سر برنده ، تو
از خدا نترسیدی تو ؟

Mittwoch, Februar 20, 2008

اوچوموز


اوچوموز... (من - سن - او)

۱)
شنبه، یای آخشامی، تبریز، اوچوموز،
رباعی، مثنوی، غزل، چارپارا.
عزرائیل ساقی دی، اؤلوم مزه میز.
ووردوق اوچ استکان شعر ساغلیغینا.
۲)
بیز اوچ قیز، اوچ اوغلان، اوچ فاجعه یدیک،
قینیندان سییریلن اوچ قانلی خنجر.
پولیسلر بیلمه ین جنایت
آدیمیز دیللره دوشه جک سحر.
۳)
ناغیلین سونوندا دوشن اوچ آلما،
آغزیندا جهنم اولدوق یئیه نین.
بیریمیز یئییلدیک، بیریمیز یئدیک،
بیریمیزسه اولدوق ناغیل دئیه نین.
۴)
داغیتدیق حیاتین شاه مات لیغینی،
یورولدوق دوز گئدیب، اًیری وورماقدان.
چوخدان بؤلوشموشدو شاه لار دونیانی،
بیز قیرغین وئریلدیک، قارادان – آغدان!
۵)
«هذیانا دؤنموشدو تبیندن تبریز»
استامینوفن تک اوچوموز بیردن،
قاوراندیق شهرین قارا قانینا –
بورا سه راه امین – اوره کدیر هًمن.
۶)
داها دئیه نمیرم نه اولدو؟ نه لر....
بیر شاعر اًزیلدی شعرین اووجوندا.
سپیلدی گؤیلره قان قافیه لر
شاه اثر یاراندی،.. : غزل – چارپارا
۷)
بیز اوچ فاجعه یدیک، بیر فاحشه نین،
باغیشلانماز سوچو یاراتدی بیزی.
الله لا، شیطانلا، آلما وئره نین،
ائتلاف هیئتی آلداتدی بیزی.
۸)
بیز اوچ حادثه یدیک، اوچ سس، اوچ آیه، -
سوزولدوک گئجه نین یالقیزلیغیندان.
تلاوت اولوندوق شعر دیلی له ،
نم هانسی تانری نین گؤز یاشلاریندان.

شاعر محمد قضائی
وبلاک :
دنیزلر اؤپوشسه قیامت اولور
...
شعر بسیار زیبائی که ترجمه اش بسیار سخت است و من به حال و هوای خودم ترجمه اش کردم .
ما سه تن ( من ، تو ، او )
شنبه ، عصر تابستان ، تبریز ، ما سه تن
رباعی ، مثنوی ، غزل ، چهارپاره
عزرائیل ساقی و مرگ مزه
به سلامتی شعر سه استکان خوردیم
..
ما سه دختر ، سه پسر ، سه فاجعه
مثل سه خنجر خونین رها شده از غلاف
جنایت مخفی از پلیس
اسم ما فردا سر زبانها خواهد افتاد
..
سه سیب آخر همه قصه ها
در دهان خورنده جهنم شدیم
یکی مان خوردیم ، یکی مان خورده شدیم
یکی مان سهم قصه گو شدیم
..
شاه ماتی زندگی را پخش کردیم
خسته شدیم از راست رفتن و کج زدن
از خیلی وقت پیش شاهان دنیا را بین خود تقسیم کرده اند
ما قتل عام شدیم ، از سیاه تا سفید
..
تبریز از شدت تب به هذیان تبدیل شده بو
مثل استامینوفن ما هر سه یکجا
قاطی خون سیاه شهر شدیم
به اینجا ، سه راه امین ، دل شهر
..
دیگر نمی گویم چه ها شد چه ها
شاعری در مشت شعر له شد
قافیه های خون به آسمان ها پخش شد
شاه اثر خلق شد ، غزل و چهارپاره
..
ما سه فاجعه بودیم که
گناه نابخوشدنی یک فاحشه خلقمان کرد
اعتلاف خدا و شیطان و سیب دهنده
ما را فریب داد
..
ما سه حادثه بودیم ، سه صدا ، سه آیه
از تنهائی شب جاری شدیم
با زبان شعر تلاوت شدیم
از اشک چشمان کدام شاعری

Montag, Februar 18, 2008

من نه چاره قیلیم قارا بختیمه

من نه چــاره قیلیم قــارا بختیمه
زَهَــرلی ایچگیه مـزه نئینه سین؟
سورمه گؤزلیگی بیرآز آرتیرار
آمما دای کوراولان گؤزه نئینه سین؟
***
فلک اوخون آتیر ، الینده یای یوخ
فلکین آتدیغی اوخــلارا سای یوخ
بو گؤزدن او گؤزه هئچ بیرهارای یوخ
ایندی اؤزگـه گلیب بیزه نئینه سین؟
***
حسرت چکدیگیمیز گؤر نئچه ایلدیر
کاش بیر ایل اولایدی ، دییه یدم بیلدیر
گؤزومون یاشلاری چوخ دئمه لیلدیر
سو گؤزَه دَن لیلدیر ، کوزه نئینه سین؟
***
نادرم بیر سینه قیزیل تک کؤزله
یــوللاری گؤزله دیم نیگران گؤزله
سیز دیین ، بو یازیق بیر قوری سؤزله
ایــریه نئینه سین ، دوزه نئینه سین
...
خیاولی شاعر - نادر الهی
...
من چه کنم با بخت تیره ام
من چه کنم با بخت تیره ام
مزه بر می زهرآگین چه کند
سورمه موجب زیبائی می شود
اما بر چشمان کور چه کند؟
..
فلک تیر می زند که زه ندارد
تیرهائی که فلک می اندازد بی شمار است
از این چشم به چشم دیگر کمکی نیست
حالا دیگری به حالمان چه کند ؟
..
ببین چند سالیست که در حسرتیم
کاش فقط یک سال بود و پارسالش می نامیدم
اشک چشمانم فراوان است
بر چشم پر آب کوزه چه کند ؟
..
نادرم با سینه ای پر از آتش سرخ
منتظر راه شدم با چشمان نگران
شما بگوئید با این حرفهای خشک
به کج چه کند ، بر راست چه کند ؟

Sonntag, Februar 17, 2008

جانی سن وئرمه دین کی

جانی سن وئرمه دین سن ده آلاسان
اومید وئر یاشاییم اؤلدورمه منی
قییما سئوینجیمه قاتیل اولاسان
اومید وئر یاشاییم اؤلدورمه منی
..
اؤلوموم مین یئره یوزولاجاقدیر
دونیادان بیر سئون آزالاجاقدیر
قبریم اوره یینده قازیلاجاقدیر
اومید وئر یاشاییم اؤلدورمه منی
..
منی اؤز الینله مزاره وئرمه
گؤرمه ک ایسته میرسن ، هئچ منی گؤرمه
سن الله بو قدیر گوناها گیرمه
اومید وئر یاشاییم اؤلدورمه منی
..
والله اللریمده قالاجاق یاخان
بیلمیرم بو منزیل اوزاقدیر یاخین
یاشاماق منیم ده حاققیم دیر آخی
اومید وئر یاشاییم اؤلدورمه منی
..
نصرت کسمنلی
..
این جان را تو ندادی
این جان را تو ندادی ، تو هم بگیری
امید زیستن بده ، نکش مرا
دلت نخواد قاتل عشقم شوی
امید زیستن بده نکش مرا
..
علت مرگم هزارگونه تفسیر خواهد شد
از این دنیا یک عاشق کم خواهد شد
قبرم توی دلت کنده خواهد شد
امید زیستن بده نکش مرا
..
با دست خود به مزار نفرست مرا
میل دیدن نداری ، نبین مرا
این همه گناه نکن ، تو رو خدا
امید زیستن بده ، نکش مرا
..
به خدا مسئول مرگم می شوی
نمی دانم این منزل نزدیک است یا دور
آخر زندگی حق من هم هست
امید زیستن بده ، نکش مرا

Freitag, Februar 08, 2008

بیلمه دیم


بنده نی عفو ائیله یه ملت گرک
معبده میخانه دئدیم بیلمه دیم
باشینی دیواره ووروب سیندیران
عاقیله دیوانه دئدیم بیلمه دیم
..
من نه بیلیم قارقا خوش آوازیمیش
بایقوشا بایقوش دئمه ک اولمازیمیش
تلخدی اوقات شریفیم بیرآز
بایقوش او حئیوانه دئدیم بیلمه دیم
..
گؤزدو فیلانکس یوخودا بیر گئجه
قول بویون اولموش یاتیری حور ایله
سرخوشودوم شیره انگوریله
اویقویا افسانه دئدیم بیلمه دیم
..
اون ایکی آی آغلامیشیق متصل
بو گئجه بایرامدی کیشی آزجا گول
بنده بی تجربه و کم عاغیل
بو سؤزو نادانه دئدیم بیلمه دیم
..
بیس بیسیله باشیمی دنگ ائیله دی
سوره الحمد ایله جنگ ائیله دی
کس سسین ای روشوه یئیه ن مشهدی
عامیل دیوانه دئدیم بیلمه دیم
..
بیغ و ساقال صحبتین الدن سالین
ائیله مه یین ذم او قیزیل دیشلری
عصریمیزه لازیم اولان ایشلری
اؤرگدین اوغلانه دئدیم بیلمه دیم
..
دشمن دین گؤیده گزیر قوش دئییل
معبدی ویران ائده جکدیر اگیل
کس سسیوی باشیوا بیر چاره قیل
قاری قرآنه دئدیم بیلمه دیم
..
گؤرجک الینده غزئته جعفرین
رنگی پوزولدو سیریغی بیرتلادی
غیظه گلیب بمب کیمی پارتلادی
آغزینا قورخانه دئدیم بیلمه دیم
..
ویزر و وبالی ، گوناهی بوینوما
مشدی جانیم وئر پولونو آجلارا
پئیکری عریانلارا ، محتاجلارا
گئتمه خراسانه دئدیم بیلمه دیم
..
حاجی داداش سالما اؤزون زحمته
وئر او پولو ملت بی دولته
کافیر اگر بورج وئره ملته
بند اولار ایرانه دئدیم بیلمه دیم
..
اویموش عجب غفلته ایرانلیلار
چورت وورار صبح و مسا یوخلایار
من ائله بیلدیم کی او سیر ساخلایار
سیریمی غلیانه دئدیم بیلمه دیم
..
آتدی الین قائمه خنجره
دوردو بئش اون ووردو من مضطره
من ائله بیلدیم کی او سؤز یاخشیدیر
یاتما مسلمانه دئدیم بیلمه دیم
..
دوستا دئیه ر دوست خطایاتینی
تا ائده اصلاح عیوباتینی
دین و وطن دوشمنی ظن ائیله دیم
معجزه بیگانه دئدیم بیلمه دیم
..
سرخوشودوم شیره انگوریله
معجزی گؤردوم دولانیر حورایله
وئرمه ز اؤپوش حوری سنه زورایله
عاشق نالانه دئدیم بیلمه دیم
….
ندانستم
ملت باید مرا ببخشد
به معبد میخانه گفتم ، ندانستم
به عاقلی که سرش را به دیوار کوبیدو شکست
دیوانه گفتم ، ندانستم
من از کجا بدانم کلاغ خوش آواز است
نمی توان جغد را جغد نامید
اوقات شریفم کمی تلخ است
آن حیوان را جغد نامیدم ، ندانستم
فلانی شبی در خواب دید
که با حوری دست به گردن خوابیده
با شیره انگور سرمست بودم
آن خواب را افسانه پنداشتم ، ندانستم
دوازده ماه سراسر گریستیم
مرد امشب عید است کمی بخند
بنده کم تجربه و کم عقل
این سخن را به نادان گفتم ، ندانستم
با بیس بیس سر و گوشم را برد
با سووره حمد جنگید
صداتو ببر ای مشهدی رشوه خوار
عامل دیوانه گفتم ، ندانستم
دست از صحبت ریش و سبیل بردارید
دندانهای طلا را نکوهش نکنید
کارهائی که لازم است
به پسر بیاموزید گفتم ، ندانستم
دشمن دین که در آسمانها می گردد پرنده نیست
خم شو که معبد را ویران خواهد کرد
صداتو ببر چاره ای برای خودت بیاندیش
به قاری قرآن گفتم ، ندانستم
به محض دیدن روزنامه در دست جعفر
رنگش پرید و دوخته اش پاره شد
خضبناک شد و مثل بمب منفجر شد
دهانش را غورخانه گفتم ، ندانستم
گناه و تقصیراتش به گردنم
مشهدی جان پولت را به گرسنه ها ببخش
به پابرهنه ها ، به محتاجان
به خراسان نرو گفتم ، ندانستم
برادر حاجی خودت را به زحمت نیانداز
آن پول را به ملت بینوا ببخش
کافر اگر به ملت قرض بدهد
به ایران گیر می دهد گفتم ، ندانستم
ایرانیها عجب به خواب غفلت فرورفته اند
چورت می زنند و صبح و شب می خوابند
من فکر کردم که او اسرار را نگه می دارد
رازم را به قلیان گفتم ، ندانستم
دست به خنجر برد
بلند شد و بپنج شش بار بر من زد
من فکر کردم که آن سخن خوبست
به مسلمان نخواب گفتم ، ندانستم
دوست خطاهای دوست را تذکر می دهد
تا عیبهای خود را برطرف کند
فکر کردم دشمن دین و وطن است
معجز را بیگانه خواندم ، ندانستم
با شیره انگور سرمست بودم
معجز را با حوری در حال گردش دیدم
حوری به زور به تو بوسه نمی دهد
به عاشق نالان گفتم ، ندانستم

Dienstag, Februar 05, 2008

پیاله وئر


پیاله وئر منه ساقی کی چوخ پریشانم
سویوق امانیمی آلمیش چو برگ لرزانم
نه قاتلم ، نه دغل باز ، اؤیله باخما منه
اسیر ظلم قضا ، بیر زاواللی اینسانم
سمور کرک وئریب تولکویه ، ایته ، قوردا
مقدرات خداونده ، مات و حئیرانم
کوفور دانیشما دئییرلر ، اگر دییه یارب
لباس پشم گئییب گربه ، بنده عریانم
یاواش دئیه نده ائشیتمیر دئییم اوجادان بس
اهی ، اهی ، منه باخ ، لات و لوت میدانم
دئیرله یوخدو قولاغی گؤزو ، گؤرور ائشیدیر
انانمیسان بو سؤزه ، من غریبه حئیرانم
...
معجز شبستری
...
پیاله بده
ساقی بده پیاله که خیلی پریشانم
سرما امانم را بریده ، همچو برگ لرزانم
نه قاتلم نه دغل باز ، چنین نگاهم نکن
انسان بیچاره ای اسیر جور قضایم
به روباه و سگ و گرک ، کرک سمور بخشیده
به کارهای خداوند مات و حیرانم
می گویند کفر نگو ، اگر بگویم
گربه لباس پشم پوشیده و من عریانم
آهسته که می گویم نمی شنود ، بلند بگویم پس
آهای ، آهای ، نگاه کن که لات و عریانم
می گویند گوش و چشم ندارد ، می بیند و می شنود
باور کن به این سخن من عجب حیرانم