Freitag, Dezember 28, 2007

نئیله رم ؟


شمع شام فرقتم ، صبح وصالی نئیله رم ؟
بولموشام یانماق دا بیر حال ، اؤزگه حالی نئیله رم ؟
غیره عرض ائت هر نه اسبابین کی وار ای دهر دون
من کی اهل ذوقم اسباب ملالی نئیله رم؟
یوخ عجب گر ماله رغبت ، مولکه قیلماق التفات
من گدای کوی عشقم ، مولک و مالی نئیله رم؟
احتمال هجر تشویشینه ده یمز ذوق وصل
وصل کیم وار اوندا هجران احتمالی نئیله رم؟
اهل حالم، دئمه بوت وصفین منه ای بت پرست
حالی بیلمز دلبر صاحب جمالی نئیله رم ؟
نخل قدین ایسته رم کی اوندان بلادیر حاصیلیم
باخمازام شمشاده ، بر وئرمز نهالی نئیله رم ؟
ای فضولی ، قیل کمال عقل کسبین ، یوخسا من
کامل عشقم ، داخی اؤزگه کمالی نئیله رم ؟
...
ملا محمد فضولی
...
چه کنم ؟شمع شام فرقتم ، صبح وصال را چه کنم ؟
در سوختن حالی یافتم ، حال دیگر را چه کنم ؟
ای دهر دون هر حالی که داری به دیگران توصیف کن
من که اهل ذوقم ، اسباب ملال را چه کنم ؟
نیست بر مال رغبت و بر ملک محبت
من گدای کوی عشقم ، ملک و مال را چه کنم ؟
ذوق وصل به احتمال تشویش هجر نمی ارزد
وصلی که در آن احتمال هجر است چه کنم ؟
اهل حالم ، ای بت پرست بت را وصف نکن
دلبری را که حال دل را نمی فهمد چه کنم ؟
قد نخل را می خواهم که از او بلا نصیبم است
شمشاد را نگاه نمی کنم ، درخت بی بر را چه کنم ؟
ای فضولی کمال عقل را کسب کن
کامل عشقم ، کمال دیگر را چه کنم ؟

Montag, Dezember 24, 2007

کوسموشم


جانا اود ووردوم اؤزوم ، پروانه لردن کوسموشم
تا کی مجنون اولموشام ، دیوانه لردن کوسموشم
بیر غلط سؤزدور کی دئیرلر گنج اولور ویرانه ده
گنج یوخ ، ویرانه چوخ ، ویرانه لردن کوسموشم
حاصیلیم اولدو تجرددن ندامت گوشه سی
ایندی او باش آغریدان افسانه لردن کوسموشم
من ائشیتدیم ، او گولون مئیخانه لردی منزیلی
اصلی یوخ گؤردوم گلیب مئیخانه لر دن کوسموشم
خانیمانیمدان منی سالدی نباتی دربه در
عقله باخ مجنون کیمی بیگانه لردن کوسموشم
....
ابوالقاسم نباتی
...
خودم جانم را آتش زدم ، از پروانه ها قهرم
تا که مجنون گشته ام ، از دیوانه ها قهرم
غلط است اینکه می گویند گنج در ویرانه هاست
گنج نیست ، ویرانه فراوان ، از ویرانه ها قهرم
حاصلم از تجرد گوشه میخانه شد
اکنون از آن درد سرها افسانه ها قهرم
شنیدم منزل آن گل در میخانه هاست
دیدم دروغ است و حالا از میخانه ها قهرم
نباتی مرا در بدر از دیار و کاشانه ام کرد
عقل را ببین مثل مجنون از بیگانه ها قهرم

Sonntag, Dezember 23, 2007

دوبیتی ها - ابوالقاسم نباتی


دیوانه کؤنول بسدی فغان ائیلمه چوخ
راز دئلیمی خلقه عیان ائیلمه چوخ
خاموش اوتور ، فیض ازل تاپ اؤزونو
ابنای زمانی همزمان ائیلمه چوخ
...
صبح اولدو ، آچیلدی کؤنلوموز گوللر تک
تؤکدو اوزه یار زولفونو سونبوللر تک
یاهو کیمی بیزده باشلادیق ، یاهو ، هو
هم ناله چکیب چمنده بلبل لر تک
...
ای جان حزین ، بو ناله دن بیر ال چک
قوی تونگو یئره پیاله دن بیر ال چک
سیندیر قلمی ، داواتین آغزین موهر ائت
بو هامی یالان مقاله دن بیر ال چک
...
ساقی گتیر او شرابی تؤک جاما گؤرک
نئیلر او آجی داوا بو سرساما گؤرک
زاهید اونو ایچمز کی اولور آدی یامان
وئر بیرجه پیاله سن بو بدناما گررک
...
ابوالقاسم نباتی
...
دل دیوانه بس است ، کم فغان کن
راز دلمو به خلق آشکار نکن
خاموش نشین و خود را فیض ازل پندار
ابنای زمان را همزمان نکن
...
صبح شد و دلم همچو گلها باز شد
یار زلفش را همچو سنبل بر رخ پریشان کرد
ما نیز چو یاهو ، یاهو گویان
هم ناله سردادیم چو بلبل در چمن
...
ای جان حزین یک لحظه دست از ناله بردار
تنگ شراب را به زمین بگذار ، دست از پیاله بردار
قلم را بشکن ، دوات را ببند و مهر کن
از این مقاله سرتاپا دروغ دست بردار
...
ساقی بیار شراب و در جام بریز
تا ببینیم چه می کند این دوای تلخ به این بی سر و سامان
زاهد از آن نمی نوشد که بدنام نشود
پیاله ای به من بدنام بده تا ببینیم چه می شود

Mittwoch, Dezember 19, 2007

نئیله مه لی ؟


قوش اوخودو فرحله ندیک
داش اوخوسا نئیله مه لی ؟
هؤرومجه کسه آق توخودو
چالی توخوسا نئیله مه لی ؟
...
دئدیم دونیا بیر تاماشا
هر آرزوموز گلدی باشا
دئدیکلریم باشدان باشا
بوش رؤیایسا نئیله مه لی ؟
...
سسیمیز یوخ ، گورولتوموز وار
اوخوموز یوخ یاییمیز وار
دمه قویموش چایمیز وار
شکر یوخسا نئیله مه لی ؟
...
یالانلاردان جانا گلدوخ
اونا اویدوخ ، یونا اویدوخ
ات قوخوشدو دوزا قویدوخ
دوز قوخوشسا نئیله مه لی ؟
....
بختیار وهابزداه
...
چه باید کرد ؟
پرنده خواند دلخوش شدیم
سنگ بخواند چه باید کرد ؟
عنکبوت تار سفید تنید
زیگ ببافد چه باید کرد ؟
...
گفتم دنیا تماشاگه
ارزوهایمان به سر رسید
سرتاسر سخنانم
رؤیائی تو خالی باشد چه باید کرد ؟
...
صدائی نداریم ، غرش داریم
تیر نداریم ، زه داریم
چای دم کشیده داریم
شکر نباشد چه باید کرد ؟
...
از دروغها جانمان به لب رسید
فریب این و آن را خوردیم
گوشت گندید ، نمکش زدیم
نمک بگندد چه باید کرد ؟

آللاه دان قاناد ایسته دیم


آللاه دان قاناد ایسته دیم
آللاه منه خیال وئردی
بو قانادلی خیال منه
یاشاماغا ماجال وئردی
...
آللاه دان فرح ایسته دیم
آللاه منه کدر وئردی
بو کدریم قدریمه
تامام باشقا قدر وئردی
...
آللاه دان عاغیل ایسته دیم
آللاه منه اوره ک وئردی
بو اوره ک منیم عمرومه
غم اوستونه غم گتیردی
...
آلله دان دؤزوم ایسته دیم
آللاه منه غضب وئردی
من آللاه دان رحم ایسته دیم
منه بوللو عذاب وئردی
...
من آللاه دان حق ایسته دیم
ظولمونو گئن بول ائیله دی
عذابلارین کوتانینا
او سینه می یول ائیله دی
....
بختیار وهابزاده
...
از خدا بال خواستم
از خدا بال خواستم
خدا به من خیال داد
این خیال بالدار
برای زندگی فرصتی داد
...
از خدا شادی خواستم
خدا به من غم داد
غم بر سرنوشتم
سرنوشتی دیگر داد
...
از خدا عقل خواستم
خدا به من دل داد
این دل بر عمر من
غم روی غم آورد
...
از خدا تحمل خواستم
خدا به من خشم داد
من از خدا رحم خواستم
به من عذاب فراوان داد
...
من از خدا حق خواستم
ظلمش را فراوان کرد
بر خیش عذابها
سینه ام را هموار کرد

Sonntag, Dezember 16, 2007

سوال


ظولمون سونو یوخ ، حاق اونودولموش مو الهی ؟
دونیادا عدالت یاساق اولموش مو الهی ؟
دیللرده یالان ، امما کرنوللرده حقیقت
حق ظالیمه ، دوز ایری یه گولموش مو الهی ؟
مئیدان سولایان آق یالانین آل شرابیندان
میللت تپه دن دیرناغا سرخوش مو الهی ؟
ازدیکجه وطن اوغلو ، وطن اوغلونو قصدن
بیلمه م ، ازه نین قلبی مگر داش می الهی ؟
ویجدان کیمی ، اینصاف کیمی ، حیس لر ایچیمیزده
بیر یوللوق آتیلمیش می ، قووولموش می الهی ؟
هر معجزه ادراک ائلییه رکن ، بو بلانی
قانماق دا بئیین لر بو قدیر بوش مو الهی ؟
شاعر : بختیار وهابزاده
...
سوال
ظلم بی پایان ، حق فراموش شده الهی ؟
در دنیا عدالت ممنوع شده الهی ؟
دروغ نوک زبانها ، اما در دلها حقیقت
حق بر ظالم ، راستی به ریش کجی خندیده الهی ؟
از آبیاری کننده نمیدان ، از شراب قرمز دروغ
ملت سراپا مست است الهی ؟
هر قدر اولاد وطن همدیگر را له می کند به عمد
نمی دانم ، مگر دل سرکوبگر از سنگ است الهی ؟
احساساتی همچون وجدان و انصاف در وجودمان
به یکباره از دلمان خارج شده الهی ؟
هر معجزه هنگامی که این دروغ را می فهمد
برای درک ، مغزها اینقدر خالیست الهی ؟

اونودابیلمیه جکسن


سن سیز ائله بیلمه اؤله جه یه م من
قارا بیر کدره دؤنه جه یه م من
گئجه لر یوخونا گله جه یه م من
سن منی اونودا بیلمه یه جک سن
...
عمرونده ناراحات ایزیم قالاجاق
آلووم سؤنسه ده کؤزوم قالاجاق
آرخانجا همیشه گؤزوم قالاجاق
سن منی اونودا بیلمه یه جک سن
...
سن ائله بیلمه کی غمدن اوزاقسان
عمرونو گونونو اودوزاجاقسان
اؤزونو بلکه ده اودوزاجاقسان
سن منی اونودا بیلمه یه جک سن
...
منی اونوتماغا عینادین کیمی
ایلک سئوگی آغریسی ، فریادین کیمی
لاپ اؤز آدین سوی آدین کیمی
سن منی اونودا بیلمه یه جک سن
...
نصرت کسمنلی
...
تو فراموشم نخواهی کرد
فکر نکن بی تو خواهم مرد
یا به غمی تیره مبدل خواهم شد
یا شنها به خوابت خواهم آمد
توفراموشم نخواهی کرد
...
در عمرت رد ناراحتم خواهد ماند
شعله هایم خاموش شود ، خاکسترم خواهد ماند
چشمم به دنبالت خواهد ماند
تو فراموشم نخواهی کرد
...
فکر نکنی که از غم و درد بدوری
عمر و روزگار خوشت را فراموش خواهی کرد
شاید خودت را هم فراموش خواهی کرد
تو فراموشم نخواهی کرد
...
برای فراموش کردنم همچون کینه ات
همانند عشق اول و فریادت
مثل نامت و نام فامیلت
تو فراموشم نخواهی کرد

Mittwoch, Dezember 12, 2007

پیری - قوجالیق

روی نیمکتهای خالی ، زیر سایه بون خلوت
چه قشنگه با تو بودن ، چه تماشائیه غربت
تکیه دادن به درختی ، که عصای دست برگه
زیر لب خوندن شعری ، که به زیبائی برگه
پیری خوبه ، پیری آغاز غروبه
پیری لحظه رسیدن ، به شمال بی جنوبه
پیری یعنی تو زمستون ، یه نهال تازه کاشتن
رو سر هر اشتباهی ، اسم تجربه گذاشتن
مثل رم دام وهمی ، دز سه کنج وهم بیشه
به رفاقت جوانی ، پشت پا زدن همیشه
پیری خوبه ، پیری آغاز غروبه
پیری لحظه رسیدن ، به شمال بی غروبه
...
شاعر : شیون فومنی
...
قوجالیق
بوش کانافالارین اوسته ، ساکین کؤلگه لیک التیندا
نه گؤزل دی سن له اولماق ، نه گؤرمه لی دی بو غربت
او آغاجا دایانماق کی ، یارپاغین ال عصاسی دیر
بیر نغمه پیچیلداماق کی ، یارپاق گؤزللیکینده دیر
قوجالیق گؤنشین باتماسینین باشلانیشی ، یاخجی دیر
قوجالیق ، گونئیسیز قوزئییه چاتماق چاغی دیر
قوجالیق یعنی کی قیشدا ، بیر خیردا آغاج اکه سن
هر بیر خطانین آدینی ، گؤروب گؤتورمه ک قویاسان
وهمی اولکوتمه ک کیمی ، وهمین اوچ بوجاغیندا
گئنج لیق یولداشلیغیندان ، اوز دوندرسن بیر یوللوق
قوجالیق گونشین باتماسینین باشلانیشی ، یاخجی دیر
قوجالیق ، گونئیسیز قوزئییه چاتماق چاغی دیر

لحظه دیدار نزدیک است


لحظه دیدار نزدیک است
باز من دیوانه ام مستم
باز می لرزد دلم دستم
باز گوئی در جهان دیگری هستم
لحظه دیدار نزدیک است
..
های نخراشی به غفلت گونه ام را تیغ
وای نپریشی صفای زلفکم را باد
ابرویم را نریزی دل
ای نخورده مست
لحظه دیدار نزدیک است
...
زنده یاد : مهدی اخوان ثالث
...
گؤروشون چاغی یاخیندیر
گؤروشون چاغی یاخیندیر
گئنه ده من دلی یم کئفلی یم
گئنه ده ال اوره گیم تیتریر
گئنه دئیه سن آیری عالمده یم
گؤروشون چاغی یاخیندیر
...
آماندیر ، شاشیب اوزومو جیزمییاسان اولگوج
آماندیر ، ساچیمین صفاسینی پوزمویاسان آی یئل
آبیردان ائتمه یه سن کؤنلوم
آی ایچمه میش کئفلی
گؤروشون چاغی یاخیندیر

Sonntag, Dezember 09, 2007

من بئله دونیانین نه ییندن کوسوم


سؤز وئردیم ، سؤز آدلی دفینه وئره
تک بیرجه اؤلومسوز قرینه وئره
اومدوم نه وئره کی ، کوسدوم نه وئره
من بئله دونیانین نه ییندن کوسوم ؟
...
ایتیریب اؤزوندن اؤزونو دونیا
تویلارین ، یاسلارین اؤزولو دونیا
الین اتگیندن اوزولو دونیا
من بئله دونیانین نه ییندن کوسوم ؟
...
عؤمرونه وای سالار وای دان اوتانماز
ساچ یولوب های سالار ، های دان اوتانماز
گونشدن اوتانماز ، آی دان اوتانمازپ
من بئله دونیانین نه ییندن کوسوم ؟
...
چای دی دهنه سینده خیر سیز اژدها
گئجه سی سالامات چیخماز صاباحا
ایتی بازاریندا آتیندان باها
من بئله دونیانین نه ییندن کوسوم ؟
...
داغ اولسان ایسته سه قولوندا ساخلار
بوکوب بیر هؤرومجه ک توروندا ساخلار
یوز ایللیک اودونو قوروندا ساخلار
من بئله دونیانین نه ییندن کوسوم ؟
..
بیر گؤزو ایشیقدی بیر گؤزو بوزدو
مکیرلی قادیندی ، گول چهره قیزدی
حلیم دی ، کؤورکدی ، سرتدی ، قودوزدو
من بئله دونیانین نه ییندن کوسوم؟
...
باشینین آلتینا یاستیق قویانلار
آیاغینین آلتینا قومبارا قویدو
نادانلار بو یوردو قومارا قویدو
من بئله دونیانین نه ییندن کوسوم؟
...
اولسان اؤز حاقینین کوله سی بئله
بیر اؤز ایچینده ده اؤزلری بئله
اوندان اینجییه نین بئله سی بئله
من بئله دونیانین نه ییندن کوسوم ؟
...
شاعر : ممد آراز
...
من از چه چیز چنین دنیائی قهر کنم ؟

سخن دادم ، دفینه ای به نام سخن بدهد
تنها قرینه ای بدون مرگ بدهد
خواستم چه داد و قهر کنم چه بدهد
من ازچه چیز چنین دنیائی قهر کنم ؟
...
خودش را از خودش گم کرده دنیا
مسبب جشنها و عزاها دنیا
دستم از دامنش بریده ، دنیا
من از چه چیز چنین دنیائی قهر کنم ؟
...
برعمرها آه و فغان می اندازد و شرم نمی کند
موی می کند و از های و هوی شرم نکی کند
از خورشی و از ماه شرم نمی کند
من از چه چیز چنین دنیائی قهر کنم ؟
...
رودخانه ای ، در سرچشمه اش اژدهای خیر ندیده
شبش به سلامتی صبح نمی شود
در بازارش سگش گرانبهاتر از اسب
من از چه چیز چنین دنیائی قهر کنم ؟
...
کوه شوی ، اگر بخواهد در آغوشش نگاهت می دارد
تا می کند و لای تار عنکبوتت نگاهت می دارد
آتش صد ساله اش را در خاکسترش نگاه می دارد
من از چه چیز چنین دنیائی قهر کنم ؟
...
یک چشمش روشن و یک چشمش تیره
زن مکاره ، دختر گلچهره
حلیم و کویر و خشن و شرور
من از چه چیز چنین دنیائی قهر کنم ؟
...
آنان که زیر سرش متکا گذاشتند
زیر پایشان خمپاره گذاشت
نادانها این خاک را به قمار باختند
من از چه چیز چنین دنیائی قهر کنم ؟
...
اگر بنده حق خودت نیز باشی
خودشان سرگرم خودشان هستند
از او هر کس رنجیده است این چنین
من از چه چیز چنین دنیائی قهر کنم ؟

Freitag, Dezember 07, 2007

اؤلمه م می


بو گون ایچین می وئردین بو بدنی ؟
بو وجدان می ، اینسانلیق می تؤره می
نه ظالیم عادتمیز وارمیش یا ربیم
میراث کابول ائتمیشلر منه یئنگه می
اؤلمه م می ، بنی تاشلارا وورون
تابوتا جانیم سورون
آینی تابوت ایچینده
کارداشیما گؤتورون
بو جماعات ائشیم دوستوو گیتمه سین
بابام بوردا امام شاهید وئردیریر
بن کیمی باختی قارالی وارمی دیر
تؤره میش یئنگه می آلاجاکمیشیم
خواننده : مصطفی اوغور
....
برای چنین روزی این جان را به من دادی ؟
این وجدان است ؟ انسانیت است ؟ عرف است ؟
زن داداشم را به عنوان میراث من قبول کرده اند
نمی میرم ؟ مرا بر سنگها بکوبید
تن بی جانم را داخل تابوت بگذارید
داخل همان تابوت برادرم
پیش برادرم ببرید
این جماعت ، همسرم ، دوستم برنگردند
پدرم اینجا ، امام شاهد ماجراست
تیره بختی همچون من وجود دارد ؟
عرف است ، باید زن داداشم را به زنی بگیرم

Donnerstag, Dezember 06, 2007

شجاع


حیف
می دانم که دیگر
برنمی داری از آن خواب گران ، سر
تا ببینی
خوردسال سالخورد خویش را
کاین زمان ، چندان شجاعت یافته است
تا بگوید
« راست می گفتی پدر »
شاعر : فریدون مشیری
...
اوره کلی
حئیف اولا
بیلیرم کی داها
آغیر یوخودان ، باش قاوزامییاجاقسان
تا گؤره سن
قوجالمیش خیردا بالان
ایندی ، او قدیر اوره کلی اولوبدور
کی دییه
« دوغرو دئییردین آتا »

Dienstag, Dezember 04, 2007

یوخولویام یوخولو

دولورام بوشالیرم
چاشدیرمیشام ساغ سولو
آختاریرام بولمورام
آللاها گئدن یولو
نئجه چاتیم من اونا؟
شئیطان گیریر مین دونا
داغ آتیر حاق یولونا
آزیر آللاهین قولو
...
اؤزوم اؤزومه غنیم
ایچیم ده دیر دوشمنیم
یولومو کسمیش منیم
باغ چه په ری ، داغ کؤلو
...
هر بوتا ، رام اولمورام
دؤبنوب سجده قیلمیرام
داش ده ییر آییلمیرام
یوخولویام یوخولو
....
شاعر : بختیار وهابزداه
...
خواب آلودم خواب آلود
خالی و پر می شوم
گم می کنم راست و چپ را
جستجو می کنم و پیدا نمی کنم
راهی را که به خدا می رسد
چگونه به او برسم ؟
در حالی که شیطان هزار لباس می پوشد
سنگ بر سر راه حق می اندازد
بنده خدا راهش را گم می کند
خودم از پس خودم برمی آیم
دشمن درون خودم است
راهم را سد کرده است
دیوار باغ و خار کوه
رام هر بتی نمی شوم
برایش سجده نمی کنم
سنگ می خورم و بیدار نمی شوم
خواب آلودم ، خواب آلود

Sonntag, Dezember 02, 2007

قیزلار = دخترها


گلستان جهاندا دلبرا بنزه ر گله قیزلار
وئرنده سه س سه سه اوخشار به عین بلبله قیزلار
محبت عالمین چون خلق ائتدی خالق عالم
او دم بلبل کیمی سالدی جهانه غلغله قیزلار
دولار عطرایله مجلی اهل عشقی بیقرار ائیلر
ووراندا شانه هر دمده او زولف کاکله قیزلار
جمالین هر زمان آئینه ده تزئین ائدر عورت
نئچون اخلاقینی ائتمز مزین علمله قیزلار
جهالت بحر بی پایاندی غرق ائیلر سیزی آخر
او دریادن گرک علمیله چیخسین ساحله قیزلار
اوخویوب یازمییان قیزلار اولار نامحرمه محتاج
گئدیب اگلشمز اغیاریله گر یازماق بیله قیزلار
سوادیز اولسا اولماز هیچ کس اسراریزا واقف
سوادیز اولماسا سیرریز دوشه ر دیلدن دیله قیزلار
پیامبر امر ائدیب تحصیل ائتمک کل ذیعقله
گرک اهل سواد اولسون تما عاقله قیزلار
جهالت اهلی ، اهل علمه دوشمندیر ازل گوندن
عوامین سؤزلریندن اولمیون تنگ حوصله قیزلار
سالار تسبیحه یوز یول خرج ائدنده بیر قیران باجی
اله چون آلمیوب علم حسابی جاهله قیزلار
دماغین پاک ائدر یئنگیله مادرلر مجالیس ده
سیلر هم شالیله بورنون دوشه نده موشکوله قیزلار
آنا جاهیل ، بالا جاهیل ، معاذالله جهالتدن
گؤروم یارب جهاندا قالماسین اؤلسون بئله قیزلار
چوپوق آلسا اله قیزلار ، مزمت ائیله مز لر هئچ
وورارلار طعنه یوز یئردن قلم آلسا یئره قیزلار
گئجه گوندوز ایشی غئیبت ، او جاهیل قیزلارین معجیز
اگر واعظ قویا ، مشغول اولارلار علمیله قیزلار
...
شعر از : معجز شبستری
...
دخترها
در گلستان جهان دختر شبیه گل است
وقتی با هم همصدا می شوند صدایشان شبیه بلبل است
خدای عالم چون دنیای مهر و محبت را خلق کرد
همان لحظه دخترها مانند بلبل در جهان غلغله به پا کردند
مجلس پر از عطر می شود و اهل عشق بی قرار می شوند
هر لحظه ای که دخترها شانه بر زلفشان می زنند
هر دم زن جمالش را جلو آئینه تزئین می کند
چرا اخلاقش را با علم تزئین نمی کنند دخترها
جهالت دریای بی پایانیست که شما را غرق می کند
از آن دریای باید دخترها با توسل به علم بیرون بیایند
کسی که خواندن و نوشتن نمی داند ، محتاج نامحرم می شود
با اغیار نشست و برخاست نمی کند ، اگر سواد داشته باشد دختر
اگر باسواد شوید کسی آگاه به اسرارتان نمی شود
اگر بی سواد باشید اسرارتان زبان به زبان می گردد
پیامبر تحصیل علم را برهر عاقلی واجب کرده
باید تمام دختران عاقل باسواد شوند
اهل جهالت از همان روز اول دشمن علم بود
از سخنان عوام بی حوصله نشوید ، دخترها
وقتی دختری پولی خرج می کند صد بار با تسبیح حساب و کتاب می کند
چون علم و حساب نیاموخته دختر جاهل
مادر در مجلس دماغش را با آستین لباسش پاک می کند
دختر نیز هنگام مشکل دماغش را با شالش پاک می کند
مادر جاهل ، دختر جاهل ، معاذالله از جهالت
خدایا از جهالت بمیرند دخترها
وقتی دختری چپق به دست بگیرد کسی نکوهش نمی کند
اما اگر قلم به دست بگیرد از صد جا به او طعنه می زنند
شب و روز کار دختران جاهل غیبت است ، معجز
اگر واعظ اجازه دهد ، دخترها با علم سرگرم می شوند