Freitag, November 30, 2007

گلین = عروس - معجز شبستری


بو خیردا قیز نئجه گئتسین ارین یئرین سالسین؟
تکذبانه دئدیم : وئرمه ، قوی هله قالسین
تکذبان دئدی : قیز مظهر الغرایبدیر
اوروج ناماز اونا دوققوز یاشیندا واجیب دیر
اگر بو سین ده قیز بیلمه سئیدی عئشق نه دیر
اوخوردو صیغه عقد هئچ او قیزا موللا قدیر ؟
آخوند تانری ، پیامبری چوخ بیلیر یا سن ؟
دئدیم : بلی بئله دیر ای تکذبان احسن
منی چون ائیلدی ساکت جواب قانونی
توی ائیلییب اره وئردیم قیزیم هومایونی
اونی گئجه یولا سالدیق ولی چوخ آغلاشدیق
خوروز بانلیا کیمی سویله دیک چوپوقلاشدیق
گئجه نه وقتدی بیلمم کی قاپی سه سلندی
تکذبان دئدی : دور آچ کی ینگه لر گلدی
قاپی آچیلدی ، گلیب یئنگه لر اوتوردو یئره
تکذ دئدی : خالاجان اولدومو همان فقره ؟
خالا وئریب حرکت باشینا بئش اون دفعه
دئدی قیزیم ناغیلیم وار سنه بئش اون صفحه
مشاطه ال اله چون وئردی قیزلا دامادی
مشاطه چیخدی پس عاشیق قاپینی باغلادی
یئش اون دقیقه کی کئچدی اوجالدی بیر ناله
زاواللی قیز چیغیریردی مثال بزغاله
چکیردی ناله دئییردی گلین منی آپارین
اؤتور منی ، گئدیرم ائومیزه سنی تانری
قاپی آچیلدی بو آندا سه سله نیب داماد
دئییردی : گل آنا احسان ائوین اولا آباد
قیزی گؤتوردو الینده مثال بیر قونداخ
دئییردی : بیرنظر ائیله بو آلدیغین مالا باخ
آنا دئییردی : بالا صبرینه ن پیشر حالوا
قوجاقلا باس یئره وئرمه قولاق به واویلا
قیزی قویوب یئره داماد ، آناسی آلدی
کمال شفقتیله بوینونا قولون سالدی
دئییردی : قیزدا قاچارمی عروس اتاقیندان ؟
اؤپوردو گاه اوزوندان ، گهی دوداقیندان
قیزی قوجاقا آلیب قاین آنا دئیدی کش – کش
و دولدوروب جیبینه بالدیزی نخود کیشمیش
نه کش – کشه نه نخود کیشمیشه باخیر بی فهم
آیاقلارین یئره تاپدیر دئییرکی من گئدیرم
بو سؤزلر ائیلدی من بینوانی دیوانه
پس آغزیما گلنی سؤیله دیم تکذبانه
طلوع ائتدی گونش دوشدو قلب طاقت دن
دئدیم دوروم یاتیم آزاد اولوم خیالت دن
تکذ ده ینگه لریله معا چیخیب گئتدی
سئویندیم اؤز اؤزومه کی او گئتدی سؤز بیتدی
قولو قیچی اوزادیب باشیمی موتککایه
قویاندا ، قاپینی شیددتله دؤیدو همسایه
دئدیم : نه وار ؟ دئدی : قیز باش آچیق ، آیاق یالین
قاچوب گلیب بیزه ، دینمه سنی امام حسین
دئدیم کوتک آتانین حققی دیر ، نه این کی قیزین
گوناهی یوخدور او مظلومه نین بیلیرسن اؤزون
گئدیب گتیردی قیزی لیک خیلی پژمرده
گؤزو شیشیب ، سارالیب عاریضی دل آزرده
یئتیم لر کیمی بوینون اییب پریشان حال
قوجاقلادیم دئدیم : ای نونهال حزن و ملال
نه سن ده واردی قباحت بالا نه آناندا
لباس شرعی گئییندی جهالت ایراندا
سؤزون دییه نمه دی آزاد آنلایان قیسمت
جهالت ائیله دی ایرانی مرکز بدعت
در حالتیکه نمو ائتمیوبدو پئستانی
کبیردیر ، دئدی بیر طفله وئردی فتوانی
اوخودو صیغه عقدین آخوند بی پروا
صغیری ائیله دی بیر کله قند اوچون کبرا
دئدی سالین کفنی بوینوزا دئیین شاخصی
قفانی پارچالادی خلق سؤیله دی واخصی
او چیخدی منبره چاک ائلدی گریبانین
جهالت ائیله دی بر باد معجزین جانین
شاعر میرزا علی معجز شبستری
*


عروس
با خشم گفتم : ای زن این دخترک هنوز کودک است . چگونه می تواند به خانه شوهر برود و رختخواب او را پهن کند ؟
گفت : انجام تکالیف شرعی از نه سالگی بر او واجب است . اگر دختر کبیر نبود ، ملا قدیر صیغه عقد را می خواند ؟ بگو ببینم آخوند علم فقه را می داند یا تو ؟
گفتم : آفرین بر هوش تو ای زن ، حق با توست .
چون با جواب شرعی قانع شدم . دخترخردسالم ، همایون را شوهر دادم. شب عروسی با گریه و زاری فراوان بدرقه اش کردیم . بعد از رفتنش تا خروس خوان خوابمان نبرد . نشستیم و صحبت کردیم و قلیان کشیدیم. نمیدانم چه وقت از نیمه شب بود که در خانه به صدا درآمد .
زن گفت : باز کن که ینگه ها ( همراهان عروس ) آمده اند .
در را باز کردم و ینگه ها وارد خانه شدند و نشستند .
زنم گفت : خاله جان عروسی انجام گرفت ؟
خاله سرش را چند بار تکان داد و گفت : دخترم برایت حکایتی ده صفحه ای دارم . مشاطه عروس و داماد را دست در دست هم داد . داماد در اتاق را بست . پس از دقایقی صدای ناله دخترک بلند شد ، با گریه و التماس از داماد می خواست که رهایش کند . داد می زد که بیائید مرا ببرید می خواهم به خانه خودمان برگردم .در باز شد و داماد در حالی که دخترک را بغل کرده بود به مادرش گفت : بیا جنسی را که خریده ای نگاه کن . مادرش گفت : پسر جان ( صبرنه ن حالوا پیشر ای قورا سن دن /  گر صبر کنی ز غوره حلوا سازم ) به داد و قالش نگاه نکن بغلش کن و به زمینش بزن . بعد خودش با زبان چرب و نرم خواست دختر را به برگشتن به اتاق حجله تشویق کند و خواهر شوهر نیز در جیبش نخود و کشمش ریخت . اما او نه به نخود کشمش و نه دلداری مادرشوهر گوش می کرد . یک ریز پاهایش را به زمین می کوبید و می خواست به خانه برگردد .
این سخنان من بیچاره را دیوانه کرد و هر چه از دهانم بیرون آمد به زنم گفتم .
خورشید طلوع کرد وطاقت دلم تمام شد . به خود گفتم بلند شوم و بخوابم تا از این خیالات و عذاب وجدان آسوده شوم . زنم با ینگه ها رفت و خوشحال شدم از اینکه حرفها تمام شد . دست و پا را دراز کردم تا بخوابم که ناگاه همسایه با شدت هرچه تمام تر در خانه را کوبید . در راباز کردم و پرسیدم : چه خبر است ؟
گفت : دخترت سر و پا پرهنه از خانه داماد گریخته و به خانه ما پناه آورده تو را قسم به امام حسین ( ع ) کتکش نزن .
گفتم : کتک حق پدر است نه دختر . خودت می دانی که دخترک معصومم گناهی ندارد .
رفت و دخترکم را با خود به خانه آورد . طفلکی پژمرده شده بود . چشمانش باد کرده بود . رنگ رویش پریده و دل آزرده شده بود . مانند کودک یتیم سر در گریبان و پریشان بود .
در آغوشم فشردم و گفتم : ای نو نهال حزن و ملال نه تو گناهکاری، نه مادرت . در ایران جهالت لباس شرعی به تن کرد . مرد آگاه نتوانست سخنش را با آزادی بیان کند . دخترکی را که هنوز سینه هایش رشد نکرده کبیر اعلام کرده و کودک صغیر را در ازای یک کله قند کبیر اعلام کرد . آنگاه گفت که کفن بپوشید و شاخصی بگوئید و سرتان را بشکافید. او بر منبر پیراهنش را چاک کرد و جهالت جان معجز را به باد داد

سیزه من نئیله میشم ؟


باشیما زولف قویوب ساققالی قیرخدیرمامیشام
خلق دن روشوت آلیب ، کیسه می دولدورمامیشام
جددیزین وقف سویون مولکومه آچدیرمامیشام
ای شبسترلی داداشلار سیزه من نئیله میشم ؟
...
بیر قیران پول آپاریر دولت ایران دری دن
ظولم ائدیر فرقه قصابه اوتانمیر تاری دان
مهر ذبحیه آلیر باج اؤلودن هم دیری دن
من بئله ظولم و ستم خلقه روا گؤرمه میشم
ای شبسترلی داداشلار سیزه من نئیله میشم؟
...
گؤروسوز من نه آژانم نه قازاق ای کیشی لر
گؤرمویوب قوندارا هرگز بودابان ای کیشیلر
سالمیشام لیفه شلواریمه باغ ای کیشی لر
پانتولون گئیمه میشم بوغلاریمی بورمامیشام
ای شبسترلی داداشلار سیزه من نئیله میشم ؟
..
کفرومه حکم ائله دیز هانسی گناهیله منیم
جورمومو ثابت ائدین بیرجه گواهیله منیم
نه طلاق ایله ایشیم وار نه نکاحیله منیم
قیزی زی حاضیر ائدیب مجلیسه دیندیرمه میشم
ای شبسترلی داداشلار سیزه من نئیله میشم ؟
...
من فیلانکس دئییلم صیغه مه ایراد ائده سن
گئت کبین کسمه دیه اوستومه فریاد ائده سن
ییخاسان خلقین ائوین اؤز ائوین آباد ائده سن
من هله هیچ کسین قلبینی سیندیرمامیشام
ای شبسترلی داداشلار سیزه من نئیله میشم ؟
...
ای عمو چک قیلیجین ائیله مربایه هجوم
شیربرنجه ، خامایا ، هم قارا دولمایا هجوم
بی جهت ائیله مه چوخ معجز شیدایه هجوم
من مگر ایلده بئش اون یول سیزی گولدورمه میشم
ای شبسترلی داداشلار سیزه من نئیله میشم ؟
...
میرزا علی معجز شبستری
...
من چه بد به شما کردم ؟
موهایم را بلند نکرده ، ریشم را نتراشیده ام
از مردم رشوه نگرفته ، کیسه ام را پر نکرده ام
آب وقفی حدتان را بر ملک باز نکرده ام
ای برادران شبستری چه بدی به شما کرده ام ؟
...
دولت ایران از هر پوست یک ریال سود می برد
بر صنف قصاب ستم می کند و از خدا خجالت نمی کشد
مهر ذبحیه هم از مرده و هم از زنده می گیرد
من چنین ظلم و ستمی بر مردم روا ندانسته ام
ای برادران شبستری چه بدی به شما کرده ام ؟
...
می بینید من نه آجان و نه قزاقم ، ای مردان
هرگز این پاهایم کفش مد جدید ندیده ای مردان
به دور شلوارم بند بسته ام ای مردان
شلوار مد جدید نپوشیده ام ، سبیلهایم را چرب نکرده ام
ای برادران شبستری چه بدی به شما کرده ام ؟
...
به کدامین گناه حکم بر کفرم دادید؟
جرمم را با یک گواهی ثابت کنید
نه با طلاق و نه با نکاح سر و کار دارم
دخترانتان را به مجلس نخواسته و سوالی نپرسیده ام
ای برادران شبستری چه بدی به شما کرده ام ؟
...
من فلانی نیستم که بر صیغه ام ایراد بگیری
با گفتن عقد برای کسی نخوان سرم فریاد بکشی
خلق را خانه خراب کنی و خانه خودت را آباد کنی
من هنوز دل هیچ کسی را نشکسته ام
ای برادران شبستری چه بدی به شما کرده ام ؟
...
ای عمو شمشیرت را بکش و بر مربا حمله کن
به شیربرنج و خامه و هم دلمه سیاه حمله کن
بی جهت و زیادی به معجز بیچاره حمله نکن
من مگر کم در مجالس شما را خندانده ام
ای برادران شبستری چه بدی به شما کرده ام ؟

Montag, November 26, 2007

یاز قلم نازلی آنامدان


یاز قلم نازلی آنام دان ، کی قُولوم یازماغا قاخمیر
او گؤزل مهریبانیم دان ، کی الیم دای اونا چاتمیر
یازگینان تایسیز آنام دان ، او قارا تئللی مارال دان
تا کی بو طبعیم اویانسین ، کی اونون لاییقی یازمیر
یازگینان گؤیچک آنام دان ، او شیرین لای لاییسین دان
بیه بولسون کی بو گؤزلر ، باشقا بیر لای لایا یاتمیر
او کی گئتدی ائله بیر گولزاریمین باغبانی گئتدی
سولدی قلبیمده کی گوللر ، اونا بیر گول داحا آشمیر
گلیر او هی یوخوما سویلویوری آغلاما بسدی
اُولموری آی آنا جانیم بو کؤنول دای سؤزه باخمیر
دییللر آهو باخیشلی او آنان گؤیلره اوشدی
سن کی من سیز گئتمزییدین ، بو منیم بینیمه باتمیر
...
شاعیر : وحید شکرزاده

….
قلم بنویس از مادر نازنینم
قلم بنویس از مادر نازنینم، که دستانم قادر به نوشتن نیست
از آن زیبای مهربانم ، که دیگر دستم به دامانش نمی رسد
بنویس از مادر بی همتایم ، از آن آهوی سیه مویم
تا طبعم به جوش آید ، که شایسته مقامش بنویسد
بنویس از مادر زیبایم ، از لالائی شیرینش
بلکه بداند که این چشمان ، با لالائی دیگری نمی تواند بخوابد
او که رفت ، گوئی گل گلزارم رفت
گلهای دلم پژمردو دیگر باز نمی شود
او بخوابم می آید و گوید که نکن گریه برایم
نمی توانم مادر جان ، دلم حرفم را گوش نمی کند
می گویند آن مادر آهو چشمت به آسمانها پر کشید
تو که بی من نمی رفتی ، نمیتوانم بپذیرم

Dienstag, November 20, 2007

آغلاییر


ایمکان کئچدی بیر ظالیما
دوشدوک جهنم یولونا
یئردکی لرین حالینا
گؤیده ملک لر آغلاییر
...
کیم اودوزدو بو اویوندا
بدبختلیک خالقین ساییندا
پنجره نین او تاییندا
دلی کولک لر آغلاییر
...
میللتین پولو ساتقیندا
نامردلر مردین آتیندا
قصاب پیچاغی آلتیندا
بوغاز اینک لر آغلاییر
...
باخان یوخ آمانا آها
توکندی صبریمیز داها
اومود قالمادی ساباحا
آرزو دیلکلر آغلاییر
...
وظیفه ده نادان دسته
ناموس اؤلوب ، ویجدان خسته
شهیدلرین قبری اوسته
سولان چیچک لر آغلاییر
...
گؤزوموزده یاش قالمادی
بیر دوست ، بیر یولداش قالمادی
بیر سالامات باش قالمادی
بوداق سیز کؤک لر آغلاییر
...
نصرت کسمنلی
....
می گرید
امکان افتاد دست یک ظالم
افتادیم به آتش جنم
به حال زمینی ها
فرشته در آسمان می گرید

یکی باخت این بازی را
بدبختی به تعداد انسانها
در آن سوی پنجره
کولاک دیوانه می گرید

پول ملت دست فروشنده
نامرد سوار بر اسب مرد
زیر چاقوی تیز قصاب
گلوی گاو می گرید

کسی توجهی به آه و فغان نمی کند
صبرمان تمام شد دیگر
امیدی نماند به سحر
امید و آرزوها می گریند

گروه نادان هست دسته
ناموس مرده ، وجدان بیمار
بیر سر قبر شهیدان
گلهای پژمرده می گریند

در چشمانمان اشک نماند
دوست و همدمی نماند
سر سلامتی نماند
ریشه های بی شاخ و برگ می گریند

Montag, November 19, 2007

چینیمده بیر تئلین گلیب


چینیم ده بیر تئلین گلیب منیمله
دولانیب بوینوما ، آچا بیلمیرم
بیر اوجو جهنم ، بیر اوجو جنت
من بو قیل کؤرپوسون کئچه بیلمیرم
...
چینیم ده بیر تئلین گلیب منیمله
اومیدسیز سئوگینین سون آهی کیمی
کؤکسومه باش قویوب آغلاییر سانکی
بیر قیزین دوزه لمه ز گوناهی کیمی
...
چینیمده بیر تئلین گلیب منیمله
بو گئجه تئلینه قیسیلاجاغام
گؤتوروب آتماغا الیم گلمه ییر
گؤزسه لر تئلیندن آسیلاجاغام
...
چینیمده بیر تئلین گلیب منیمله
چینیمده ائله بیل ملک یوکو وار
یاندیرسام اؤزونو یئتیره جکسن
تئل دئییل ، چینیم ده سیمرغ توکو وار
...
چینیمده بیر تئلین گلیب منیمله
اؤپوپ اوخشاییرام من سئوه – سئوه
مئیدان اوخویورام یوخسا اؤلومه
کفنیم بوینومدا گلمیشه م ائوه
...
چینیمده بیر تئلین گایب منیمله
بو یوکون آلتیندا سانکی چؤکورم
بیر نور منبعی سن ، هامی دان گیزلی
سندن ائویمیزه ایشیق چکیرم
...
چینیمده بیر تئلین گلیب منیمله
درنادیر قاطاردان آیریلیبدی او
ائویمدن اولفتی کسمه یه حاضیر
قیلینج تک قینیندان سیریلیبدی او
...
چینیمده بیر تئلین گلیب منیمله
صفامی ، جفامی گتیره جکدیر؟
هاردانسا بیر قارتال شیغییب بلکه
یووا قورماق اوچون گؤتوره جکدیر
..
چینیمده بیر تئلین گلیب منیمله
بو گئجه یوخوما اولاجاق غنیم
بو گئجه بیر تئلین گلیب منیمله
بو گئجه تئلینه قوربانام سنین
...
نصرت کسمنلی
...
روی کتفم آمده تار مویت
روی کتفم آمده تار مویت
آویخته دور گردنم ، نمی توانم بازش کنم
یک سرش به جهنم ، یک سر بهشت
از این پل صراط نمی توانم بگذرم
...
روی کتفم آمده تار مویت
بسان آخرین آه یک عشق نا امید
گوئی سر بر گلویم نهاده و می گرید
همانند گناه نابخشودنی یک دختر
...
روی کتفم آمده تار مویت
امشب بر تارمویت پناه خواهم برد
دستم یاری برداشتن و دور انداختن را ندارد
اگر ببینند بر تار مویت آویزان خواهم شد
...
روی کتفم آمده تار مویت
گوئی بر کتفم باری از ملک است
اگر بسوزانمش خودت را می رسانی
گوئی مو نیست پر سیمرغ است بر کتفم
...
روی کتفم آمده تار مویت
عاشقانه می بوسم و نوازشش می کنم
نکند در مقابل مرگ رجز می خوانم
کفنم بر گردنم به خانه برگشتم
...
روی کتفم آمده تار مویت
گوئی زیر این بار فرو می روم
همانند نوری هستی پنهان از همه
با تو به خانه ام نور می کشم
...
روی کتفم آمده تار مویت
درنائیست که از قافله دور مانده
آماده بریدن الفت از خانه ام
همانند شمشیر از غلافش بیرون آمده
...
روی کتفم تار مویت آمده
صفا و جفایم را خواهد آورد ؟
شاید شاهین به او حمله کرده
بلکه به لانه اش او را خواهد برد
...
روی کتفم تار مویت آمده
امشب وبال خوابم خواهد شد
امشب تار مویت با من آمده
امشب فدائی مویت خواهم شد

Freitag, November 16, 2007

گرچک گوناهکاردیر


غریبه ایامدیر ، اوز آستار اولموش
بازاردا ساتان چوخ ، آمما آلان یوخ
منیم اورهگیمده ایندی یول ووروب
یئنگه لر اویناییر چپیک چالان یوخ
...
آزادلیق قوللاردا بیر کمند اولوب
ایندی قارقالاردا گوله بند اولوب
فلکین گردیشی ترسه وند اولوب
گرچک گوناهکاردی آما یالان یوخ
...
ماشالله چیخمیشیق گؤیون سئیرینه
بیلن یوخ بو ایشین شری خئیری نه
قیلان سجده قیلیر تک اؤز خئیرینه
حاققا سجده ایله ناماز قلان یوخ
...
بیر اوووج تورپاقدیر هامینین سونو
ساغ ایکن بیر کیمسه دوشونمور بونو
هامیمیز آج گؤزوک الله خوفونو
قلبینه روحونا والله سالان یوخ
...
اؤلولر دیری دیر ، دیری لر اؤلو
ایستی دیر دونیانین اودوندان کؤلو
دوغرو دانیشانین کسیلیر دیلی
اؤلدورن حاقلی دیر ایندی اؤلن یوخ
بختیار وهابزاده
....
حقیقت گناهکار است
ایام غریبی است رو آستری شده
در بازار فروشنده اش زیاد است و خریداری نیست
در دل من حالا راه پیدا کرده
ینگه ها می رفصند و کف زننده نیست
...
آزادی در بازوها کمندی شده
حالا کلاغها هم عاشق گل می شوند
گردش فلک چپ و راست شده
حقیقت گناهکار است ، اما دروغ نه
...
ماشالله که به سیر آسمانها رفته ایم
کسی نمیداند خیر و شر این کار چیست
سجده کننده سجده می کند برای خیر خودش
برایحق سجده کننده و نماز خوان نیست
...
یک مشت خاک است جایگاه همه
هنگام سلامتی کسی این را درک نمی کند
همه چشم گرسنه ایم ، ترس از خدا
کسی به دل و رحش نمی آورد به خدا
...
مرده ها زنده اند ، زنده ها مرده
خاکستر دنیا از آتشش داغ تر است
زبان کسی که خقیقت می گوید بریده می شود
حالا حق با قاتل اسن نه با مقتول

گل دودی


من از احساس تهی بودن لبریزم
لبریز
و این فراوانی قحطی است که گهگاه مرا
در تب آتشین مزرعه جانم
می جوشاند
و از این جوشش بی آب عجیب
چهره کاغذی دفتر شعرم ناگه
جان می گیرد
گل می اندازد
گل بی مانندی است
ولی افسوس تنش را
رگه هائی از دود
رنگ و بو می بخشد
نادیا انجمن
...
دومان چیچگی
من بوشلوق دویغولارینان دولویام
دولو
و بو قیتراقلیقین بوللوغودور کی هردن
جانیمین زمیسین خسته لیق اودوینان
قاینادیر
و بو سوسوز قایناماقینان
شعر دفتریمین ورقی جانلانیر
چیچکله نیر
بیر تای سیز چیچکدیر بو
اما حئیف بو چیچک اؤز جانینی
دومانین دامارلاریندان آلیری
هم رنگین هم ایی نی

Sonntag, November 11, 2007

قورخو = ترس



قورخو
منیم سول الیمده یانیق یئری وار
او منه تحفه دیر کؤرپه لیگیمدن
اودون اودلوغوندان خبرسیز واخلار
الیمی مانقالدا یاندیرمیشام من
...
منه جیز دئدیلر
آنجاق قورخمادیم
الیمی یاندیریب تانیدیم اودو
منیم حیاتیله ایلک تانیشلیغیم
الیمی یاندیران اوددان باشلادی
...
اوخشادی گؤزومو هله اوشاق کن
اوجاغین آل الوان آلاوی کؤزو
دونیایا گله لی بیلمیرم ندن
نییه وورولدوقسا یاندیریر بیزی
...
من اوددان قورخمادیم یاناناقدر
من قورخو بیلمه دیم قانانا قدر
ائله کی یاندیم
اودلا اویناماقدان قورخدوم دایاندیم
باشلاندی قورخو
باشلاندی احتیاط
باشلاندی حیات
...
شاعر : بختیار وهابزاده
...
ترس
در دست راست من نشان سوختگیست
آن هدیه دوران نوزادیم است
از زمان بی خبری از آتش بودن آتش
دستم را در منقل سوزانده ام من
...
به من گفتند « جیز »
اما نترسیدم
دستم را سوزاندم و آتش را شناختم
آشنائی اول من با زندگی
با آتشی که دستم را سوزاند شروع شد
...
ناز کرد چشمم را هنگام کودکی
شعله و زغال گداخته رنگارنگ اجاق
از روزی که به دنیا آمدم ، نمی دانم چرا
هر چه دلبسته اش می شویم ، می سوزاندمان
...
من از آتش نترسیدم تا نسوختم
من نترسیدم تا زمان فهمیدن
وقتی که سوختم
از بازی با آتش ترسیدم ایستادم
ترس شروع شد
احتیاط شروع شد
زندگی شروع شد

Freitag, November 02, 2007

دیلنچی = گدا


رد اول قایودان آغلاما زار – زار دیلنچی
واققیلداما بایقوش کیمی ادبار دیلنچی
...
بو مجلیسیمیز ، مجلس احسان دیر اگر چه
دوزدوکلریمیز نعمت الوان دیر اگر چه
احسان فقرا کس لره شایان دیر اگر چه
بیر عادت ارثیه دخی وار دیلنچی
رد اول قاپودان آغلاما زار – زار دیلنچی
...
دئولتلی لریز مقصدیمیز عیش و صفادور
مهمانلاریمیز بوسبوتون ارباب غنادور
کؤک دور ، یئکه دیر ، بوینو یوغوندور ، نجبادور
به یک دور ، آغادور ، آغزی دعالی علمادور
پیشمیشلریمیز مین جوره لذتلی غذادور
تیکمه گؤزونو میطباغا بی عار دیلنچی
رد اول قاپودان آغلاما زار – زار دیلنچی
...
دخلی بیزه نه بوشدا قالوب دست سؤالون
یا اینکی آجیندان مه له شیر اهل و عیالون
باخ – باخ نئجه چیرکین دور او منحوس جمالون
حاخ توق اوزونه ، صورتی مردار دیلنچی
رد اول قاپودان آغلاما زار – زار دیلنچی
...
دئولتلی نئیچون صرف ائدوب اؤز بذل و سخاسین
اعیانی قویوب دویدورا شهرین فقراسون
توکسون گؤروم الله اوزونون شرم و حیاسین
ال چک یاخامیزدان ایتیل ادبار دیلنچی
رد اول قاپودان آغلاما زار – زار دیلنچی
...
بیر دفعه فقیر اولدوغونو آنلادا زینهار
دئولتلی لرین پیشمیشینه اولما هوسکار
یوخسا یمه که بیر کؤتک ، او جانینی قورتار
ائتمه بو قدر بیزلری آزار دیلنچی
رد اول قاپیدان آغلاما زار – زار دیلنچی
...
فقر اهلی غنی لر له ملاقات ائده بیلمز
دولتلی یه اینسانلیقین اثبات ائده بیلمه ز
دولتلی فقیرایله مساو.ات ائده بیلمه ز
نقصان گتیرر شانینه بو کار دیلنچی
رد اول قاپودان آغلاما زار – زار دیلنچی
....
میرزا علی اکبر صابر طاهرزاده
...
گدا
از جلو در برو کنار گریه نکن زار زار ، گدا
مانند جغد زار نزن گدا
...
اگر چه این مجلس ما مجلس احسان است
اگر چه آنچه که چیده ایم نعمت الوان است
اگر چه بخخش به فقرا شایان است
یک عادت موروثی هم هست ، گدا
از جلو در برو کنار گریه نکن زار زار، گدا
...
ما ثروتمندانیم و مقصدمان عیش و صفاست
میهمانان ما همگی ارباب و اغنیاست
چاقند ، بزرگند ، گردن کلفتند ، نجیبانند
بیک اند ، آقایند ، عالمان دهان دعایند
غذاهایمان هزار نوع غذای خوشمزه است
چشم به مطبق ندوز گدای بی عار
از جلو در برو کنار گریه نکن زار زار ، گدا
به ما چه دست گدائیت خالی مانده
یا اینکه اهل عیالت از گرسنگی می نالند
نگاه کن ، نگاه کن جمال نحست چقدر زشت است
تف به رویت ای مردار گدا
از جلو در برو کنار گریه نکن زار زار ، گدا
...
ثروتمند بذل و سخایش را صرف کرده
که اعیان را رها کند و گدا را سیر کند ؟
اهلی که خدا شرم و حیای صورتت را بریزد
دست از یقه مان بردار گم شو ای گدا
از جلو در برو کنار گریه نکن زار زار ، گدا
یک بار فقیر بودنت را بفم ، زنهار
هوس غذای ثروتمندان را نکن
وگر نه از ضربه ما جانت را نجات ده
اینقدر آزارمان نده
از جلو در بور کنار گریه نکن زار زار ، گدا
...
فقیر نمی تواند با ثروتمند ملاقات کند
به ثروتمند نمی تواند انسان بودنش را اثبات کند
ثروتمند نمی تواند با فقیر مساوات داشته باشد
چون این کار به نقص او خلل وارد می کند ، گدا
از جلو در برو کنار گریه نکن زار زار ، گدا