Sonntag, Oktober 28, 2007

بیر گول دردیم


بیر گول دردیم یار باغیندان
گول سارالیب سولان دئییل
چوخ سئونلر گؤروب دونیا
سنه ، منه قالان دئییل
...
اوینا سئودیجییم اوینا
غم غصه نی یاخین قویما
دوغرانسامدا قسما – قیما
کؤنول سندن دؤنه ن دئییل
...
یاشاییریق عمور ته زه
باخمارام بیر اؤزگه قیزا
آندایچیرم سئوگیمیزه
بو محبت یالان دئییل
...
اؤز حاققندیر چوخ اؤیونسه ن
من یئر اوغلو سن گؤیونسن
کؤنلوم بیلیر ارکؤیون سن
هر سؤزونه سینان دئییل
...
شاعر : نصرت کسمنلی
...
گلی چیدم
گلی چیدم از باغ یار
این گل زردشدنی و پژمردنی نیست
دنیا خیلی عاشقها دیده
به من و تو ماندنی نیست
...
برقص سوگلیم برقص
غم و غصه را دور و برت راه نده
اگر قیمه قیمه شوم
دلم از تو جدا شدنی نیست
...
تازه زندگی می کنیم
به دختر دیگری نگاه نمی کنم
به عشقمان قسم می خورم
این محبت دروغ نیست
...
حق خودت است اگر زیاد خوشحال باشی
من پسر زمینی و تو آسمانی هستی
دلم میداند که یکی یکدانه ای
به هر سخنت شکستنی نیست

شئیدا بولبول


شئیدا بولبول فغان ائتمه،غم ائتمه
بوگون- صاباح گول آچیلیر، یاز اولور
عزیز ساخلا غنیمت بیل وجودون
وفاسی یوخ گولون ، عؤمرو آز اولور
دئگیلن فرهادا : ای محنت پیشه
شیریندن اینجیمه ، چال داشا تیشه
عاشیق – معشوق آراسیندا همیشه
عیشوه اولور ، غمزه اولور ، ناز اولور
خدمه لر دورور ساغ و سولوندا
جواهر بازوبند ایکی قولوندا
فواره لر ایشلیر دائم گؤلونده
یاشیل باشلی اؤردک اولور ، قاز اولور
نباتی ، سئومیشه م بیر دیلسیتانی
بیر سؤزو گول شکر ، غنچه دهانی
داخی فاش ائیله مه سر نهانی
عاشیقین کؤنلونده یوزمین راز اولور
....
شاعر : ابوالقاسم نباتی
...
بلبل شیدا
بلبل شیدا فغان نکن ، غم مخور
امروز فردا گل باز می شود ، بهار می رسد
وجود خودت را عزیز نگه دار و غنیمت بدان
گل وفا ندارد ، عمرش کم است
به فرهاد بگو : ای محنت پیشه
از شیرین نزنج ، تیشه بر کوه بزن
همیشه بین عاشق و معشوق
عشوه و غمزه و ناز هست
خدمه ها در چپ و راستش می ایستند
جواهر و بازوبند در هر دو دستهایش
فواره ها در استخرش دائم آب فشانی می کنند
اردک سبز سر و غاز همیشه هست
نباتی ، عاشق دلستانی شده ام
یکی که سخنش گل و شکر و دهانش غنچه است
دیگر راز نهانیت را فاش نکن
در دل عاشق هزار و یک راز هست

ار یا آت ؟


ار یا آت ؟
ار ائوینده ائشیتدیم ، بیر تازا سؤز من گئنه
بیر سؤز دئدیم باغیردی ، مینیک وئرمه نه م سنه
دئدیم بایرامدیر گئداخ ، ائل طایفاما گؤروشه
بایرام بوندان اؤتوردو، هاوالار بیر ده ییشه
حرمت ائیله بیر آزجا ، آق بیرچک آق ساققالا
بیزلر گئده ریک قالار ، یاخجی لیق بو دونیادا
دوسلوغو تازالییاق ، کدورتدن نه چیخار ؟
تازا ایلده کوهنه درد ، والله باغریمی سیخار
سویله ندی : چوخ دانیشما ، ایشلریمه قاریشما
هر نه دئسه م من سنه ، نییه نولار سوروشما
دئدیم پیس سؤز دئمه دیم ، بیر خطا ائیله مه دیم
ایسته دیم کی بایرامدا ، منده گؤروشه گئدیم
باغیردی کی : آروادسان ییغیش اوتور یئرینده
من بیر خانین اوغلویام ، مینیک وئرمه ره م سنه
کیشی اوتوران یئرده ، آرواد آرتیق دانیشماز
کیشی نین ایشلرینه ، هئچ بیر زامان قاریشماز
اونون بو سؤزلریندن ، گوزوم چیخدی کلله مه
اوره گیم دئدی منه ، داها هئچ بیر سؤز دئمه
آمان گئنه دؤزمه دیم ، بیرداها دیله گلدیم
بیرده چیغیردی منه ، قورخوسوندان تیتره دیم
گئنه دئدیم : نازلی یار البت پاشا و خان سان
مینیک وئرمه کده نه دیر ، نعوذ بالله آت سان ؟؟
بو دؤنه کی نریلده دی ، قلمه تکین اسدیم
نه یالان کی ته پیکدن ، قورخوب سه سیمی کسدیم
آمان الله بیر آت نان ، وصلت ائیله میشم من ؟
گؤزوم چلپه شیک گؤروب ، خطا ائیله میشه م من ؟
بیر آتیلان آدامین ، یئر گؤی قدر فرقی وار
ته زه آنلادیم هله ، گؤره جک گونلریم وار
بئیله یاریم آداما ، من نئجه سؤز قاندیریم
یاخجی پیسین فرقینی ، آخ نئجه بس آندیریم
الغرض آی خانیملار ، یازدیم کی اوخویاسیز
خانیملارین دردینی ، سیز یاخجی آنلایارسیز
.......
شعر و ترجمه : شهربانو ( قایاقیزی)

...
متن فارسی
خانه شوهر شنیدم ، حرف تازه ای باز من
حرفی زدم و غرید ، سواری نمیدم به تو من
گفتم که عیده بریم ، بدیدن اقوامم
عید برای اینه که، حال و هوا عوض بشه
حرمت کن یک کمی ، به بزرگان فامیل
ما رفتنی هستیم و خوبی میمونه بر دل
دوستی رو تازه کنیم ، کدورت فایده نداره
در سال نو درد کهنه ، دلمو به درد میاره
گفت که زیاد حرف نزن ، تو کارهام دخالت نکن
هر چی میگم من به تو ، چرا واسه ی چی نپرس
گفتم خطا نکردم ، حرف بدی نگفتم
خواستم که در سال نو ، به دید و بازدید برم
غرید که تو زنی ، جمع کن دست و پاتو
من یک خان زاده ام ، سواری نمیدم به تو
جائی که مرد نشسته زن حرف نمیزنه
تو کارهای مردش دخالت نمی کنه
از این سخنان او ، من شاخ در آوردم
دلم از من خواست ، دیگه حرفی نزنم
باز تحمل نکردم ، دوباره به حرف اومدم
وقتی دوباره غرید ، از ترسش لرزیدم
گفتم یار نازنین ، البته پاشا و خانی
سواری دادن چیه ، نعوذ بالله اسبی ؟؟؟
این دفعه را که غرید ، مثال بید لرزیدم
دروغ چرا ، از لگد ترسیده خاموش شدم
وای خدا با یک اسب ، وصلت کرده ام من ؟
چشمم عوضی دیده ، خطا کرده ام من ؟
فرق انسان با اسب ، قد آسمان و زمینه
حالا فهمیدم چه روزی ، برایم در کمینه
به این نصفه آدم من چگونه حرف بفهمونم
فرق خوب و بد رومن ، چگونه یادش بدم؟
الغرض آی خانمها ، نوشتم که بخوانید
درد خانمها را شما بهتر می دانید

Sonntag, Oktober 21, 2007

فلک


شانلی گؤردوکجه منی ، سانکی ائدیر غور فلک
مین کلک چیده ائدیر ، باشیما فی الفور فلک
نامراد اولماغیم اولدویسا مرادی ، اولدوم
ایندی بیلمم نه مرادیله ائدیر دو.ر فلک
آسمان اولدومی سوراخ ، ایکی گون گولدو اوزوم
کی مکافات اولاراق ، بونجا ائدیر جور فلک
آرتیق اویناتما منی سن دخی ای عشق جنون
من اؤزوم اویناییرام ، چالسادا هر طور فلک
ایندیلیک رقصده ییز ، تا گؤره لیم کیم ییخیلیر
من و دل ، عشق و هوس ، حوث و حمل ، نور فلک
....
نام شاعر : میرزا علی اکبر صابر طاهرزاده
....
فلک
وقتی خوشحالم می بیند ، گوئی آتش می گیرد فلک
فوری هزار کلک بر سرم می چیند ، فلک
اگر نامرادیم هدفش است ، شدم
حالا نمی دانم با چه هدفی می چرخد فلک
دو روزی که آسمان سوراخ شد ، روی من خندید
که به هدف مکافات ، این همه ستم می کند فلک
دیگر به بازیم نگیر ای عشق جنون
من خودم می رقصم به هرآهنگی که می زند ، فلک
حالا که در حال رقصیم ، تا ببینیم چه کسی زمین می خورد
من و دل ، عشق و هوس ، حوث و حمل ، نور فلک

Samstag, Oktober 13, 2007

تانیسین

اؤزلرینی عمان دریا بیلنلر
بیزی ده مستحکم چون قاف تانیسین
آغیر مجلیسلره واریب گئده نلر
تعریف ائیله ینده وصاف تانیسین
...
اوره گیم دریادیر سینه م عمان دیر
اونون ایچی زعفران دیر توکان دیر
منیم یوکوم لعلی گوهر مرجان دیر
آرپا – سامان دئییل علاف تانیسین
...
سؤزلریم دوغرودور دئمرم یالان
گفتاریما شایق ایران و توران
ماتاحیم آلماس دیر لعلی بدخشان
یوکوم پامبیق دئییل نداف تانیسین
...
حقده بیلیر من شئیطانلا دوشمانام
سیر سؤزومو هر نادانا دئشمه نم
من یوکومو هر مکان دا آشمانام
بیر یئرده آچارام صراف تانیسین
...
قاسیم دئییر : عاشیقلارین باشی یام
اوستادلار یانیندا هله ناشی یام
دورو گوهر کانی ، قیزیل داشی یام
آپار زر یانینا زرباف تانیسین
...
نام شاعر : خسته قاسیم
...
بشناسد
ای کسانی که خودتان را دریای عمان می دانید
ما را نیز کوه قاف محکم بدانید
ای آنانی که به مجالس سنگین می روید
هنگام تعریف ، تعریف کننده شما را بشناسد
...
دلم دریاست ، سینه ام عمان است
درونش زعفران است دکان است
بارم لعل و گوهر و مرجان است
کاه و جو نیست که کاه فروش بشناسد
...
حرفهایم درست است دروغ نمی گویم
علاقمند سخنانم ایران و توران است
متاعم الماس و لعل بدخشان است
بارم پنبه نیست که پنبه زن بشناسد
...
حق هم می داند من فریب شیطان را نمی خورم
سفره دلم را پیش هر نادانی باز نمی کنم
من بارم را در هر مکانی باز نمی کنم
در جائی باز می کنم که صراف بشناسد
...
قاسم می گوید : سرکرده عاشقها هستم
نزد استادان هنوز ناشیم
معدن در و گوهر ، سنگ طلا هستم
کنار زر ببر زرباف بشناسد