Sonntag, August 26, 2007

آللاها شکایت - نصرت کسمنلی

عؤمروم گئدر گلمز یولدو
آجیسی دا منه بالدی
اته یینده الیم قالدی
منی گؤرمدین الله هیم
...
عؤمور وئردین اؤلمه ک اوچون
کدر وئردین بؤلمه ک اوچون
کؤنول وئردین سئومه ک اوچون
سئوگی وئرمه دین الله هیم
...
چوخ آتدیلار سؤز داشینی
هرکس قورویور باشینی
آخیتدیلار گؤز یاشیم
سن ده سیلمه دین الله هیم
...
من توتدوم حقین یولونو
حاقسیزلار قیردی قولومو
سنی سئوه ن بیر قولونو
نییه سئومدین الله هیم ؟
...
عؤمروم حسرت قالدی یارا
سن یازانی دئی کیم پوزا
ایمکان وئردین اینصاف سیزا
اینصاف وئرمه دین الله هیم
...
ایللریمی سرت گؤندردین
آغریلی حسرت گؤندردین
چکیلمه ین درد گؤندردین
دؤزوم وئرمه دین الله هیم
نصرت کسمنلی
...
شکایت به خدا
عمرم راهی بدون بازگشت است
تلخیش هم برایم عسل است
دستمک به دامانت ماند
مرا ندیدی خدایم
...
عمر دادی برای مردن
غم دادی برای قسمت کردن
دل دادی برای عاشق شدن
عشق ندادی خدایم
...
سنگ سخن را خیلی به سینه زدند
هرکس مواظب سر خویش است
اشک چشمم را جاری کردند
تو هم اشکم را پاک نکردی خدایم
...
من راه حق را گرفتم
ناحقها بازویم را شکستند
بنده دوستدارت را
چرا دوست نداشتی خدایم ؟
...
عمرم در حسرت بهار ماند
سرنوشتی که تو نوشتی چه کسی به هم می زند
به بی انصاف امکان دادی
انصاف ندادی خدایم
...
سالهایم را سخت فرستادی
حسرت پر درد فرستادی
دردهای تحمل نکردنی فرستادی
تحمل ندادی خدایم

Donnerstag, August 16, 2007

نه لر گؤردوم بو دونیادا


بیلن یوخدور سیری نه دیر
نه لر گؤردوم بو دونیادا
خئیری نه دیر ، شری نه دیر
نه لر گؤردوم بو دونیادا
...
سودان قورو چیخان گؤردوم
درده دولوب چیخان گؤردوم
ائو تیکیب ، ائو ییخان گؤردوم
نه لر گؤردوم بو دونیادا
...
خئیرله شر قوشا گلدی
بو جهانی فانی بیلدی
مرد اغلادی ، نامرد گولدو
نه لر گؤردوم بو دونیادا
...
هر اوجاقدا اجی توستو
قیشی سویوق ، یازی ایستی
بیلمیرم یاخشی دی پیسدی
نه لر گؤردوم بو دونیادا
...
دوست بیلدییم حاققی داندی
حاققی دانان اودا یاندی
دونیا اولدن یالاندی
نه لر گؤردوم بو دونیادا
...
بیری گئدر بیری گله ر
هر گله ن دونیانی بؤله ر
بو دونیا چتین دوزه لر
نه لر گؤردوم بو دونیادا
...
نام شاعر : نصرت کسمنلی
....
چه ها دیدم در این دنیا

کسی نمیداند رازش چیست
چه ها دیدم در این دنیا
خیرش چیست ، شرش چیست
چه ها دیدم در این دنیا
...
از آب خشک بیرون آمده دیدم
به درد خنده کنان دیدم
خانه آباد کن و خانه خراب کن دیدم
چه ها دیدم در این دنیا
...
خیر و شر جفت آمد
این دنیا را فانی دانست
مرد گریست ، نامرد خندید
چه ها دیدم در این دنیا
...
در هر اجاقی دود تلخ
زمستانش سرد و بهارش گرم
نمیدانم خوب است یا بد
چه دیدم در این دنیا
...
آنکه را که دوست می دانستم حق را انکار کرد
آنکه حق را انکار کرد در آتش سوخت
دنیا از اول دروغ است
چه دیدم در این دنیا
...
یکی می رود ، یکی می آید
هر کسی که می آید دنیا را قسمت می کند
درست شدن این دنیا سخت است
چه ها دیدم در این دنیا

Sonntag, August 12, 2007

آیریلدیق

خیلی واخدیر آیریلمیشیق یارایلن
گؤردوک آما تانیشمادیق آیریلدیق
قالدی جاندا قیزیل – قیزیل دردیمیز
بیرجه کلمه دانیشمادیق آیریلدیق
غریب – غیرب دوردوق بیگانه لر تک
سویوق – سویوق باخدیق دیوانه لر تک
دؤنمه دیک باشینا پروانه لر تک
عئشق اودونا یانیشمادیق آیریلدیق
یاریم ساعات بیر ارادا قالمادیق
عئشق آتشین جانیمیزا سالمادیق
یالواریبان یارین کؤنلون آلمادیق
ائله گئتذدی باریشمادیق آیریلدیق
او زامان کی آشنالیغی ترک ائتدیک
جورا دودشدوک جیگیری برکیتدیک
آرالیقدان کؤنول قوقون اورکودوک
بیر – بیریله قونوشمادیق آیریلدیق
واقف سئودی بیر ایغراقسیز بی وفا
بادا گئتدی تامام چکدیغی جفا
گؤروشوبه ن ائیله مه دیک خوش صفا
قوجاقلاشیب ساریشمادیق آیریلدیق
نام شاعر : واقف
...
جدا شدیم
خیلی وقت است که من و یار جدا شده ایم
همدیگر را دیدیم و آشنا نشدیم و جدا شدیم
در جانمان دردما ماند
یک کلمه حرف نزدیم و جدا شدیم
غریب ایستادیم مثل بیگانه ها
به هم سرد نگریستیم مثل دیوانه ها
دور سر هم نگشتیم مثل پروانه ها
به آتش عشق نسوختیم و جدا شدیم
نیم ساعتی کنار با هم نبودیم
آتش عشق را به جانمان نیفکندیم
التماس کنان دل یار را به دست نیاوردیم
چنان گذشت ، آشتی نکردیم و جدا شدیم
آن زمانی که آشنائی را ترک کردیم
به جور و جفا افتادیم و دلمان را سفت کردیم
قوی دل را از میانه پرانیدیم
با هم حرف نزدیم و جدا شدیم
واقف عاشق بدون اغراق یک بی وفا شد
تمام جفائی که کشیده بود به باد فنا رفت
وقتی همدیگر را دیدیم خوش صفا نکردیم

همدیگر را بغل نکرده خداحفظی نکرده جدا شدیم

Dienstag, August 07, 2007

آدسیز


حاق سؤیلویه رک قانلا گرک قاندالین آچدیم
قاچدیم گونشه دوغرو دؤزوم دؤنگه سین آشدیم
گلدیم یانار اولماقلیغا دوزلوک اوجاغیندا
اوچدوم یووا سالماغلیغا اؤزلوک بوجاغیندا
وای وای بیله اؤزلوک نه یامان اؤزگه لیک اولدو
دوزلوک دیلینه یالخی یالانلار ئیلیگ اولدو
ای وای منه ، اود تک نییه دالدیم داغا سیغدیم
او.لدوز بولاغیندان آخاراق توپراغا سیغدیم
*
خیففت پاپاغین باشلارینا دینگه قویانلار
هر لحظه بیر آلچاقلیغا بیر رنگه اویانلار
قورخاقلیق الیفباسینی تدریس ائلیه نلر
بیر ذره جه شهرت دالیسیجا دیله نه نلر
دان اولدوزونو دانماغا گؤز سوز یاشایانلار
یار اولمادا بیگانه یه اؤز سوز یاشایانلار
حاق سؤیله یه ن اینسانلاری بد نام ائلیه نلر
دوز یول دؤیه ن آسلانلارا دیوانه دئیه نلر
*
قیشلار ، قاریسین یاز دییه رک اورتایا قاتدیز
بایقوش نفسیله گئجه نی شرقه جالاتدیز
دونیادا قانی قاتقی ، قاباقجیل اولا بیلمز
قات – قات اگیلن قارسینا کؤلگه سالا بیلمه ز
فیکرایله گلن نسله حقارتداشییان ! سوس
دیلسیز دانیشیب ، کار ائشیدیب ، کور یاشییان ! سوس
حق گیزله نر آنجاق گؤزل آوازه سی ایتمز
سارساقلاما آرتیق سحر افسانه سی بیلمیز
یئلکن یئله قاتمیش گئمی دریالارا سیغماز
ائولاد « نسیمی » بئله دونیالارا سیغماز
........
نام شاعر : حمیده رئیس زاده – سحر خانیم
این شعری بسیار زیباست و من تا جائی که خودم درک کردم ترجمه اش کردم .
...
بی نام
در حال گفتن از حق زنجیر خون آلود را باز کردم
بطرف خورشی دویدم ، از پیچ تحمل سرازیر شدم
آمدم برای سوختن در اجاق درستی
پرکشیدم به سوی لانه ساختن در گوشه خود بودن
وای وای این خود بودن ، چه بد بیگانه بودن شد
به زبان راستی تنها دروغها صاحب شدند
وای بر من چرا پشت کوه پناه گرفتم
مانند خاک جدا شده از سرچشمه ستاره شدم
*
ای آنان که کلاه خفت را روسری وار به سر نهاده ها
هر لحظه به یک پستی و رنگی درآمده ها
الفبای ترسو بودن را تدریس کرده ها
برای یک ذره شهرت گدائی کرده ها
برای انکار ستاره صبحگاهی بی چشم زندگی کننده ها
در نبود یار برای بیگانه ها بی خود زندگی کننده ها
انسانهای حق گو را بدنام کننده ها
انسانهای درستکار را دیوانه خطاب کننده ها
*
زمستان را به امید کهنه شدن بهار به میدان آوردید
با نفس جغد وارتان شب را به شرق ریختید
در دنیا کسی که خونش آلوده است نمی تواند راهبر باشد
به کرار پشت خم کننده نمی تواند بر مقابلش سایه بیفکند
ای که برای نسل متفکر امروزی حقارت حمل کردی ! خاموش
بی زبان سخن گو ، کر شنونده ، کور زندگی کرده ! خاموش
حق پنهان می شود ، اما آوازه بلندش گم نمی شود
هذیان نگو دیگر ، ای آنکه افسانه سحر را نمی دانی
کشتی بادبان به باد سپرده در دریاها نمی گنجد
فرزند « نسیمی » در چنین دنیاهائی نمی گنجد

Donnerstag, August 02, 2007

حیات دان ایسته دییگیم


بیرجه ایچیملیک سو ، بیر اووج تورپاق
بیر چینار کؤلگه سی ، بس ائدر منه
بیر لطیف بنؤوشه ، بیر یاشیل یارپاق
حزین بیر نئی سسی بس ائدر منه
...
بیر سونبول دنه سی ، بیر آیدین سما
بیتمز بیر خاطرات بس ائدر منه
بیر حسرتسیز عمور ، بیر سونسوز وفا
بیر عمورلوک حیات بس ائدر منه
...
بیر کؤرپه گولوشو ، بیر توی صداسی
بیر دوست صداقتی بس ائدر منه
بیر قارانقوش سسی ، بیر یاز هاواسی
بیرده ائل شفقتی بس ائدر منه
...
نام شاعر : مدینه گلگون
...
آنچه که از زندگی میخواهم

یک بار آب نوشیدنی ، یک مشت خاک
سایه درخت چنار برایم کافیست
یک بنفشه لطیف ، یک برگ سبز
صدای غمگین نی برایم کافیست
...
یک دانه سنبل ، آسمان روشن
عمر بدون حسرت ، وفای بی پایان
زندگی به اندازه یک عمر برایم کافیست
...
خنده یک نوزاد ، صدای عروسی
صداقت یک دوست ، برایم کافیست
صدای چلچله ، هوای بهاری
یکی هم شفقت ایل و طایفه ، برایم کافیست