Donnerstag, Februar 22, 2007

تورکون دیلی



تورکون دیلی تک سئوگیلی ایسته کلی دیل اولماز
اؤزگه دیله قاتسان بو اصیل دیل اصیل اولماز

اؤز شعرینی فارسا – عربه قاتماسا شاعیر
شعری اوخویانلار ، ائشیدنلر کسیل اولماز

فارس شاعری چوخ سؤزلرینی بیزدن آپارمیش
« صابیر » کیمی بیر سفره لی شاعیر پخیل اولماز

تورکون مثلی ، فولکلوری دونیادا تک دیر
خان یورقانی ، کند ایچره مثل دیر ، میتیل اولماز

آذر قوشونو ، قیصر رومی اسیر ائتمیش
کسری سؤزودور بیر بئله تاریخ ناغیل اولماز

پیشمیش کیمی شعرین ده گرک داد دوزو اولسون
کند اهلی بیلرلر کی دوشابسیز خشیل اولماز

سؤزلرده جواهیر کیمی دیر ، اصلی بدلدن
تشخیص وئره ن اولسا بو قدیر زیر – زیبیل اولماز

شاعیر اولابیلمزسن ، آنان دوغماسا شاعیر
مس سن ، آبالام ، هر ساری کؤینک قیزیل اولماز

چوخ قیسسا بوی اولسان اولیسان جن کیمی شئیطان
چوق دا اوزون اولما ، کی اوزوندا عاغیل اولماز

مندن ده نه ظالیم چیخار ، اوغلوم ، نه قیصاص چی
بیر دفعه بونی قان کی ایپکدن قزیل اولماز

آزاد قوی اوغول عشقی طبیعتده بولونسون
داغ – داشدا دوغولموش ده لی جیران حمیل اولماز

انسان اودی دوتسون بو ذلیل خلقین الیندن
الله هی سئوه رسن ، بئله انسان ذلیل اولماز

چوق دا کی سرابین سویی وار یاغ – بالی واردیر
باش عرشه ده چاتدیرسا ، سراب اردبیل اولماز

ملت غمی اولسا ، بو جوجوقلار چؤپه دؤنمه ز
اربابلاریمیزدان دا قارینلار طبیل اولماز

دوز واختا دولار تاختا – طاباق ادویه ایله
اونداکی ننه م سانجیلانار زنجفیل اولماز

بو « شهریار » ین طبعی کیمی چیممه لی چشمه
کوثر اولا بیلسه دئمیرم ، سلسبیل اولماز
...

زبان ترك
هيچ زباني به مانند زبان عاشقانه و دوست داشتني تركي نيست
اگر اين زبان اصيل را با زبان ديگري مخلوط كني ديگر اصيل نخواهد بود

اگر شاعر شعر خود را با فارسي و عربي مخلوط نكند
آنهايي كه شعر را مي خوانند و يا مي شنوند كسل نخواهند شد

شاعر فارسي زبان اكثر حرفهاي خود را از ما برداشته
شاعري مانند صابر كه حرفي براي گفتن دارد بخيل نمي شود

ضرب المثلها و فلكلوريهاي تركي در دنيا نظير ندارد
در روستا مَثَل است كه لحاف خان از پارچه كهنه درست نمي شود

لشكر ترك قيصر روم را به اسارت گرفت
گفته انوشيروان است كه چنين تاريخي نمي تواند داستان باشد

شعر بايد مانند غذا طعم و نمك داشته باشد
تمام اهل روستا مي دانند كه بدون دوشاب نمي توان خشيل ( نام يك غذاست ) درست كرد

حرفها مانند جواهر هستند كه اگر اصل و بدلي بودنش را
كسي باشد كه تشخيص بدهد اينقدر پست ( آشغال ) نخواهد شد

نمي تواني شاعر شوي اگر از مادر شاعر زاده نشده اي
عزيزم تو مس ( كنايه از بدلي بودن طلا ) هستي . هر پيراهن زردي كه طلا نمي شود

اگر قدت زيادي كوتاه باشد حيله گر و مكار مي شوي
زياد هم بلند قد نباش كه آدم بلند قد عقل زيادي ندارد ( كنايه از متعادل بودن )

پسرم من نه مي توانم ظالم باشم و نه اهل قصاص
اين را در سرت فرو كن كه ابريشم پشم بز نمي شود

عشق را آزاد بگذار و اجازه بده آثار خود را در طبيعت (طبيعت انساني ) نشان بدهد
غزال وحشي كه در كوه و صخره ها به دنيا آمده نمي تواند حيوان آرامي شود

انسان كسي است كه دست مستضعفان را بگيرد ( ياري كند )
كسي كه خدا از او راضي باشد ذليل نمي شود

هر چند كه سراب آب معدني ، كره و عسل دارد
اگر سر به فلك هم بزند باز هم سراب نمي تواند اردبيل شود

اگر براي ملت غمخواري باشد اين بچه ها به تركه چوب ( كنايه از لاغر شدن ) تبديل نمي شوند
از اربابهايمان هم كسي پيدا نمي شود كه شكم گنده باشد

هميشه در و ديوار پر است از ادويه جات
اما وقتي كه مادرم شكم درد مي گيرد زنجبيل پيدا نمي شود

مانند طبع اين شهريار كه مي توان در چشمه آن شنا كرد
نمي گويم كوثر مي تواند باشد اما از سلسبيل افضل تر است ( دو آب بهشتی )
وبلاک تلخ و شیرین

Sonntag, Februar 18, 2007

سن منیم یانیمداسان


سنین محبتینه اینانارام مجنون کیمی من
یاتارام دنیز کیمی اویانارام مجنون کیمی من
عمور کویوندا سنین دولانارام مجنون کیمی من
بیلسه م کی سنین کیمی لیلا منیمدیر گؤزلیم
سن منیم یانیمداسان دونیا منیمدیر گؤزلیم
...
سنی الله جئیران خلق ائله ییب گؤزلریمه
سوس دانیشما نه اولار باشینی قوی دیزلریمه
سن منیم یانیمداسان اینانمیرام گؤزلریمه
بو حقیقت می یوخسا رویا منیم دیر گؤزلیم
سن منیم یانیمداسان دونیا منیم دیر گؤزلیم
...
آجی خاطیره لرینه ن بو قلبیمی داغلامیشام
ال آچیب الله هیما شکلینی قوجاقلامیشام
او قدر حسرتینه ن باخ گئجه لر آغلامیشام
باخ گینان بحر خزره دریا منیم دیر گؤزلیم
سن منیم یانیمداسان دونیا منیمدیر گؤزلیم
...
سن اگر آتیب منی گئدیب سئوسه ن باشقاسینی
بو درده دؤزمه ز اوره ک ترک ائده راؤز دونیاسینی
هئچ واخ مجنون بئله سئومییب اؤز لیلاسینی
تارخ ده گؤرونمه یه ن سئودا منیم دیر گؤزلیم
سن منیم یانیمداسان دونیا منیم دیر گؤزلیم
...
جوانام تانری وئره ن جانیمی منده ن آرالا
کیپریکین اوخ ، اینصافین یوخ ، اوره ییمی آز یارالا
سن سیز گئچه ن آنلاری هر گتیرنده خیالا
گؤز یاشیمنان یازیلان میصراع منیم دیر گؤزلیم
سن منیم یانیمداسان دونیا منیم دیر گؤزلیم
...
بلبل لر فخر ائیلییه ر گؤیله ن چمنینیله ن
نئجه گول نرگیسینه ن ، سوسن ، یاسمنینه ن
من ائله آیری گوره فخر ائلیرم سنین ایله ن
سن ده دئگینه ن « نامیق معنا » منیم دیر گؤزلیم
سن منیم یانیمداسان دونیا منیم دیر گؤزلیم
...
خواننده این ترانه : نامیق معنا
...
تو کنار منی
محبت تو را باور می کنم ، مانند مجنون
می خوابم مانند دریا ، بیدار می شوم مانند مجنون
بر سر کوی تو می گردم ، مانند مجنون
اگر بدانم لیلائی چون تو مال من است ، زیبایم
تو کنار منی دنبا مال من است زیبایم
...
خدا تو را در نظر من آهو خلق کرده
سکوت کن حرف نزن سرت را روی زانویم بگذار
تو کنار منی به چشمانم باور نمی کنم
این حقیت است یا رویا مال من است زیبایم
تو کنار منی دنیا مال من است زیبایم
...
قلبم را با خاطرات تلخ داغ کرده ام
دست به سوی خدا بلند کرده عکست را بغل کرده ام
ببین در حسرت تو چه شبها که نخوابیم
به دریای خزر نگاه کن ، دریا مال من است زیبایم
تو کنار منی دنیا مال من است زیبایم
...
تو اگر رهایم کنی و به دیگری دل ببندی
دلم این درد را تحمل نکرده دنیایش را ترک می کند
هیچ آن زمان هم مجنون لیلایش را به اندازه من دوست نداشته
عشق که تاریخ به خود ندیده مال من است زیبایم
تو کنار منی دنیا مال من است زیبایم
...
جوانم جانی را که خدا داده از من بگیر
مژگانت تیر ، انصافت نیست ، دلم را کم زخمی کن
وقتی لحظاتی را که بی تو بودم به یاد می آورم
مصراعی که با اشک چشمانم نوشتم مال من است زیبایم
تو کنار منی دنیا مال من است زیبایم
...
بلبلها با گل و چمن فخر می فروشند
همانگونه به نرگس و سوسن و یاسمن
من نیز آنگونه با تو فخر می فروشم
تو هم بگو : نامیق معنا مال من است زیبایم
تو کنار منی دنیا مال من است زیبایم

صلحه گلین


آنا قلبیم اودلانیر
سؤز دوشنده داوادان
بس دئییل ای انسانلار
توکولدو قان ، آخدی قان
یئر اوزونده دوست اولسون
گره ک انسان انسانین
قلبیمده کی آرزولار
آرزوسودور زمانین
من آنایام سه سیمده
یئرین گؤیون دردی وار
صلحه گلین انسانلار
یوخسا دونیا محو اولار
سلاح لاری یاندیرین
عرشه قالخسین توسکوسو
هر اوبادا هر ائلده
قاناد آچسین صلح سؤزو
اوزو گولسون انسانین
بایرام ائتسین یئر اوزو
من آنایام سه سیمده
یئرین گؤیون دردی وار
صلحه گلین انسانلار
یوخسا دونیا محو اولار
اوخویان : فاطمه مهرعلی اووا
برگرفته از ائل ماهنی لاری گردآوری زهره وفائی
صلح کنید
مادر دلم آتش می گیرد
وقتی صحبت از جنگ می شود
ای انسانها بس نیست ؟
خوان ریخته شد ، سیل خون جاری شد
روی زمین دوست شوند
باید انسان با انسان
آرزوهای دلم
آرزوی زمان است
من مادرم در صدایم
درد زمین و آسمان است
صلح کنید ای انسانها
وگرنه دنیا نابود می شود
اسلحه ها را بسوزانید
تا دودش به عرش برسد
در هر ایل و طایفه ای
سخن از صلح پر بگیرد
روی انسان بخندد
زمین جشن بگیرد
صلح کنید انسانها وگرنه زمین نابود می شود

اولمایاجاقدیر

آدیمی قلبیندن آتا بیـــله رسن  
اسمم را میتوانی از قلبت پاک کنی
مندن گوزلینی تاپا بیـــله رسن 

از من زیباتر را میتوانی پیدا کنی
منیم تک سئوه نین اولمایاجاقدیر 

ولی مثل من عاشقت پیدا نمیشود
بیر گون سؤنه جکـدیر بواود، بواوجاق  

یک روز خاموش میشود این آتش عشق
کدر یوواسی دیر بوش قالان قوجاق  

جائی که عشق نباشد کینه خانه میکند
دیزینه باش قویوب ، یاتان اولاجاق  

کسی پیدا میشودکه روی زانویت بخوابد
باشینا دؤنه نین اولمایاجاقـدیر  

اما کسی که دورت بگردد، پیدا نمیشود
عؤمرونه بیر سئوگی گله ر، بیلیره م 

 یک عشقی به زندگی ات می آید، میدانمسن ایله آغلائیب – گوله ر، بیلیرم  
با تو می خندد ومی گرید میدانم
کیمسه سئوینجی نی بوله ر،بیلیرم  

عشقت را یکی میفهمد میدانم
دردیندن اؤله نین اولمایاجاقدیر  

اما کسی که از دردت بمیرد پیدا نمیشود
سئوگیلیم ! عذابدان اوزاقسان هله ا

ی معشوقه ام ! از عذاب دور هستی فعلا
بیر گون ارییه رسن سن گیله – گیله  

یک روز آب میشوی جرعه جرعه
یاناغیندان اؤپه ن اولسادا بئله  

اگر کسی هم پیدا شود که از گونه ات ببوسد
گوز یاشین سیله نین اولمایا جاقدیر 

ولی کسی که اشک چشمانت را پاک کند پیدا نمیشود
نام شاعر : نصرت کسمنلی
منبع شعر با ترجمه اش وبلاک دالغالار

Sonntag, Februar 04, 2007

یاریم منه ائله بیر نظاره

یاریم منه ائیله بیر نظاره
اولدو جگریم هزار پاره
هجرونده منیم حزین کؤنلوم
شعله چکیبان تؤکر شراره
بیر آه چکیب فغان ائدیم من
تا اود دوشه دشت و کوهساره
جان گئتدی سنین یولوندا باده
ای دوست بو درده وارمی چاره
لیلی سنیدین سنی سئوه نله ر
مجنون کیمی دوشدو روزگاره
چوخدور سنین عاشقین اگرچه
بیر من کیمی یوخدو بختی قاره
« حیران » گؤزو یولدا قالدی جانان
قیل چاره بو دردی انتظاره
...
شاعر : حیران خانم
...
یارم یک نگاهی به من بیانداز
جگرم هزار پاره شد
در هجرت دل هزین من
شعله کشان زبانه می کشد
آهی می کشم و فغان می کنم
تا به دشت و کوه آتش بیافتد
جان در راه تو بر باد رفت
ای دوست چاره ای بر این دردم هست ؟
تو لیلی بود و عشاق تو
همانند مجنون در روزگار شد
اگر چه عاشق تو زیاد است
کسی مانند من تیره بخت نیست
ای جانان « حیران » چشم به راه ماند
بر این درد انتظار چاره ای بیاندیش

Samstag, Februar 03, 2007

یاشادی


آمان الله بو غریبده گوجه باخ
بیر عؤمور وطن دئدی یاشادی
بو غریبدن بیر سوران یوخ، نه سایاق
صبر ائله دی ، صبر ائله دی ، یاشادی
گونو گونه جالاسادا نه فایدا
گؤزو قالدی او ساحیلده ، او تایدا
عوصیان واردی ایچینده کی هارایدا
هارایدان دا واخ دیله دی یاشادی
بو یوللارین طوفانینا دوشدو او
طالئعیندن نئجه نغمه قوشدو او
بیر سحرده بو دنیادان گئچدی او
عؤمرو بئله سپه له دی ، یاشادی
شاعر : مدینه خانم گلگون
امان خدای من قدرت این غریب را ببین
یک عمذر وطن گفت و زندگی کرد
از این غریب کسی نمی پرسد ، چگونه
صبر کرد ، صبر کرد ، زندگی کرد او
روز را روی روز انباشته کند چه فایده
چشمش بر آن ساحل و آن طرف مانده
در فریاد درونش عصیان است
از فریادش هم وقت خواست و زندگی کرد
مبتلا به طوفانهای این راهها شد
از بختش چه نغمه هائی سرود
در یک صبحی از این دنیا رفت
عمر را چگونه پاشید و زندگی کرد