Sonntag, Januar 28, 2007

اویان قارداشیم

آشیق زولفیه ده ن بو یاسلی گونلر اوچون قارداش یاسیندا بیر یانیخلی اوخوماق
محنته گلمیشیک قبرین اوستونه
اویان قوربان اولوم اویان قارداشیم
بئله کوچ ائیله مه واخ سیز قارداشیم
نولار اینصافا گل دایان قارداشیم
اویان قوربان اولوم اویان قارداشیم
باجیلارین باشا قارا باغلادین
قارداشلارین سینه سینی داغلادین
داغلار داشلار هارای سالیب آغلاتدین
بیزی یانا – یانا قویان قارداشیم
اویان قوربان اولوم اویان قارداشیم
آتام آنام بوینو بوکوک اولوبدور
جاوان سئوگیلینین رنگی سولوبدور
سن گئدن دن بری گؤزو دولوبدور
آخی بالالارین یئتیم قالیبدور
وارمی بو دردیمی دویان قارداشیم
اویان قوربان اولوم اویان قارداشیم
یامان آجی گلدی فلک اویونو
دویونجان گؤرمدین ائولاد بویونو
هله یئتمه میشدین چیچک بویونو
آی واخ سیز دونیادان دویان قارداشیم
اویان قوربان اولوم اویان قارداشیم
نولار اینصاف ائله دایان قارداشیم
...
با محنت و غم سر قبرت آمده ایم
بیدار شو قربانت برادر ، بیدار شو
اینگونه بی موقع کوچ نکن
چه میشود انصاف کن ، صبر کن برادر
بیدار شو قربانت برادر بیدار شو
سرخواهرانت سیاه بستی
سینه برادرانت را بریان کردی
کوه و دشت را گریاندی
جگرمان را داغدار گذاشتی برادر
بیدار شو قربانت برادر بیدار شو
پدر و مادرم سر به گریبان شدند
رنگ از رخ سوگلی جوانت پریده
از وقتی که تو رفتی چشمانش پر اشک است
آخر فرزندانت یتیم مانده اند
کسی هست که دردم را بشنود ؟ برادر
بیدار شو قربانت برادر بیدار شو
بازی فلک عجب تلخ شد
قامت اولادش را سیر ندید
هنوز گلهای جوانیش باز نشده بود
ای برادری که بی موقع از دنیا سیر شدی
بیدار شو قربانت برادر بیدار شو

Donnerstag, Januar 25, 2007

یارقاصیدی



ســـن ياريمين قاصدي سـن
ايلش ســنه چــــاي دئميشم
خـــياليني گــــوندريب ديــــر
بسكي من آخ ، واي دئميشم
آخ گئجه لَـــر ياتمـــــاميشام
مــن سنه لاي ، لاي دئميشم
ســـن ياتالــي ، مـن گوزومه
اولـــدوزلاري ســـاي دئميشم
هــر كـــس سنه اولدوز دييه
اوزوم ســــــــــنه آي دئميشم
سننن ســـورا ، حــــياته من
شـيرين دئسه ، زاي دئميشم
هــر گوزلدن بيــر گـــول آليب
ســن گـــوزه له پاي دئميشم
سنين گـــون تــك باتماغيوي
آي بـــاتـــانـــا تــــاي دئميشم
اينــدي يــايــا قــــيش دئييرم
ســـابق قيشا ، ياي دئميشم
گــاه تــوييوي ياده ســــاليب
من ده لي ، ناي ناي دئميشم
ســونــــرا گئنه ياســه باتيب
آغــــلاري هاي هاي دئميشم
عمـــره ســورن من قره گون
آخ دئــمــيشم ، واي دئميشم
استاد محمد حسین شهریار
...
قاصد يار
تو قاصد يارم هستي ، بنشين ، گفته ام برايت چايي بياورند
خيالش را فرستاده از بس كه آخ و واي گفته ام ( منظور اینکه خیال همسرش به نیابت از او به سراغ شهریار آمده است )
چه شبهايي كه نخوابيده ام و به تو لالايي گفته ام
از زماني كه تو خوابيدي به چشمانم گفته ام كه ستاره ها را بشمارند ( خوابم نمي برد )
هر كس به تو ستاره بگويد من به تو ماه گفته ام
بعد از تو زندگي اگر هم شيرين جلوه كند اما براي من تلخ بوده است
از هر زيبايي ، گلي گرفته و براي تويِ زيبا تهفه اي فرستاده ام
غروب خورشيد گونه تو را به مانند پنهان شدن ماه مي دانم
الان تابستانم به مانند زمستان سرد است سابق زمستان برايم به مانند تابستان بود ( از بس ضعيف شده ام )
گاه عروسيت يادم مي افتد ، مثل ديوانه ها رقصيده ام
باز در آخرش ماتم زده شده و گريه كنان هاي هاي گفته ام
منِ سياه بختي كه عمرم را به آخرهايش رسانده ام آخ و واي گفته ام
..
ترجمه از وبلاک تلخ و شیرین

Donnerstag, Januar 18, 2007

بم یاسیندا یازیلان بیر شعر


دو آبسری
یاد دارم از شبی غمگین و دلگیر
یادم دوباره آمده رودبار و منجیل
آنجا به شب مردم به زیر خاک رفتند
اینجا گرفتار بلا در صبح گشتند
آنجا به سبزی خرم و دلشاد بودند
اینجا به سختی زندگی را طی نمودند
آنجا بهار عمرشان پایان پذیرفت
اینجا بهار زندگی نشکفته پژمرد
آنجا نفیر ناله از باغات زیتون
اینجا نقیر ناله از نخل پر از خون
آنجا همه با دیدن مهتاب خفتند
اینجا همه در حسرت خورشید مردند
یارب ندانم از کدامین غم بگویم
از نخل زیتون یا زنخل بم بگویم
دیدم به چشم خود ، عزیزش خاک می کرد
با دست دیگر اشک ماتم پاک می کرد
دیدم چه طفلانی که بی مادر دویدند
نو باوگان دیدم که در خون می تپیدن
دیدم که مادر ناله ای دلگیر می کرد
طفلش ز دامانش طلب از شیر می کرد
دیدم یتیمان در پی آب زلالند
غافل از این نان آوری دیگر ندارند
دیدم پدر آوار را بر هم همی زد
با حزن و اندوهی پسر را بانگ می زد
آن سوی دیگر دیده ام نعش فراوان
افتاده جسمها بی کفن در آن بیابان
خواهر به دنبال برادر زار می زد
مادر به دنبال گلش فریاد می زد
من هم بلا را دیدم و فریاد کردم
با دست خود نعش برادر خاک کردم
فریاد و آه و ناله و داد و فغان بود
گوئی که بم یکسر چو دشت کربلا بود
دشتی پر از ماتم ز بم تا کهکشانها
یارب تحمل کن عطا بر داغ عظما
نام شاعر : رحمت الله شاکری
...
یادیما دوشدو بیر کدرلی غملی گئجه
یادیما دوشدو رودبار منجیل بو گئجه
اوردا گئجه تورپاقدا یاتدیلار
بوردا شاواخ بلایه باتدیلار
اوردا یاشیللیقدا شادیدیلار
بوردا چوخ چتین یاشییردیلار
اورادا عمرون یازی قورتولدو
بوردا عمرون یازی آچمامیش سولدو
اوردا سیزیلتی زیتون باغیندان
بوردا زاریلتی خرما تاغیندان
اوردا آیی گؤروب یوخلادیلار
بوردا گونوزه حسرت یاتدیلار
بیلمیرم الله دانیشیم هاردان
زیتون باغیندان ، خرما تاغیندان ؟
گؤردوم بیرینی عزیزین قویلور
اوبیرسی گؤزونون یاشین سیلیر
گؤردوم اوشاقلار آناسیز قاچیر
خیرداجا بالا قانا بویانیر
گؤردوم کی آنا ناله چکیری
خیردا بالا اوندان سود ایستیری
گؤردوم یئتیملر سو آختاریرلار
غافل کی بؤیوک سوز قالیبلار
گؤردوم آتا توپراق قاریشدیریر
یانقین اوره کله اوغول چاغیریر
او تایدا گؤردوم چوخلو جسدلر
جسد لر کی کفن سیز دوشوبلر
باجی قارداش دالیجا سیزیلدیر
آنا بال دالیجا باغیریر
من ده بلا گؤروب باغیردیم آنجاق
الیمله قارداش قویلادیم آنجاق
باغیرتی چیغیرتی غم واریدی
دیه سن کربلا مئیدانیدی
بم چؤلدن گؤیه جاق غمیدی
ایسته دیگیم بو ماتمه آز صبیریدی


شفای وصل قدرین

شفای وصل قدرین ، هجردن بیمار اولاندان سور
زلال ذوق شوقون ، تشنه دیدار اولاندان سور
لبین سرین گلیب گفتاره ، من دن اؤزگه دن سورما
بو پنهان نکته نی بیر واقف اسرار اولاندان سور
گؤزو یاشلی لارین حالین ، نه بیلسین مردم غافل ؟
کواکب سرینی ، شب تا سحر بیدار اولاندان سور
خبرسیز اولما فتان گؤزلرین قیدین چکن لردن
خبرسیز مست لر بیدادینی ، هشیار اولاندان سور
غمین دن شمع تک یاندیم ، صبادان سورما احوالیم
بو احوالی شب هجران ، منیم له یار اولاندان سور
خراب جام عشقم ، نرگس مستین بیلیر حالیم
خرابات اهلینین احوالینی ، خمار اولاندان سور
محبت لذتین دن بی خبر دیر زاهد غافل
فضولی ، عشق ذوقون ، ذوق عشقی وار اولان دان سور
...
ملا محمد فضولی
قدر شفای وصل را ، از کسی که هجر بیمارش کرده بپرس
زلال ذوق و شوق را ، از تشنه دیدار بپرس
سر لبت را به سخن آمده ، از من و غیر نپرس
این نکته پنهان را از واقف اسرار بپرس
مردم غافل از حال چشمان گریان چه می داند ؟
اسرار کواکب را از شب زنده داران بپرس
از کسانی که از قید چشمان فتنه گر رها شدند بی خبر نمان
بیداد مستهای بیخبر را از هشیاران بپرس
از غمت مانند شمع سوختم از صبا حالم را نپرس
احوال این شب هجران را ، از کسی که یارم شده بپرس
خراب جام عشقم ، نرگس مستت حالم را می داند
احوال خراباتیان را از خمار بپرس
زاهد غافل از لذت محبت بی خبر است
فضولی ذوق عشق را از کسی که ذوق عشق دارد بپرس
**
این ترانه بسیار زیبائی است که در فیلم آرشین مال آلان اجرا شده است.

چارپارالار ، روباعی لر - ملا محمد فضولی


یوخ دهرده بیر موافق طبع حریف
کیم صحبتی دلگشا اولا ، طبعی ظریف
فریاد کی ناجنس مصاحب لر ایله
بی فایده ضایع اولدو اوقات شریف
*
بیز عالم عشق عالم آرالاری ییز
میخانه درد ، درد پیمالاری ییز
گلبرگ ندامت چمنی دیر عالم
بیز بو چمنین بلبل شیدالاری ییز
*
 قدینه دئدیم کی سرو بستان دیر بو
تند اولدو کی ای فقیر بهتان دیر بو
پا بسته و عور و بی زبان دیر دئدیگین
خندان و قباپوش و خرامان دیر بو
*
یاندیردی منی شوق جمالین ای ماه
هر لحظه دئیی عجب یئتیرسم گؤیه آه
زولفون گرهی چیخدی الیم دن ناگاه
گؤر کیم نه جفا قیلدی منه بخت سیاه
*
فریاد کی عشق بی قرار ائتدی منی
درد و غم ایله زار و نزار ائتدی منی
خاک سر کویوندا غبار ائتدی منی
سرگشته و خوار و خاکسار ائتدی منی
*
گؤردوم سنی الدن اختیاریم گئتدی
باخدیم اوزونه ، صبر و قراریم گئتدی
خاک اولدوم و هر یانا غباریم گئتدی
القصه قاپوندان اعتباریم گئتدی
*
خونابه تؤکوب دیده گریانیم دن
سن سیز بویادیم یئر اوزون اؤز قانیم دن
اؤز قانیم ایله اؤزوم ائیله رم دعوا
گئتمزسه الیم نولا گریبانیم دن
*
خوش اول کی دم چکیب باده ناب
سرمست یاتام قبرده تا روز حساب
غوغای قیامت ده دورام مست و خراب
نه فکر حساب اولا ، نه پروای عذاب
..

خیل غمین ائتدی نقد عمروم تاراج
صبر ایله میسر اولمادی درده علاج
رخساریمه تؤکدو مردم چشمیم قان
هندویی گؤزون ، لعل وئریر رومه خراج
*
کیم دیر کی غمین ده ناله زار ائتمز ؟
دردین سنه ناله ایله اظهار ائتمز ؟
فریادینا هیچ کیمسه نین یئتمزسن
فریاد کی ، فریاد سنه کار ائتمز
*
ای باد قیل احوالیمی جانانیما عرض
سرگشته لیگیم سرو خرامانیما عرض
اؤلدوردو کنایت ایله اغیار منی
بو ظلم صریحی ایله سلطانیما عرض
*
کویوندا سنین نه داشا کی ووردوم باش
قیلدیم اونو غرق خون تؤکوب گؤزدن یاش
گؤز یاشینا رحم ایله کی چوخ مدت دیر
بی دادینا صبر ائدیب باسار باغرینا داش
*
تهدید ایله کئچدی روزگار ای واعظ
فوت اولدو شراب وصل یار ای واعظ
گر کوثر و حور ایسه غرض ، وئرمه عذاب
نه ترک بویور ، نه انتظار ای واعظ
*
پروانه یه ظلم بی حساب ائیلر شمع
ظلم اودونا باغرینی کباب ائیلر شمع
گویا کی بیلیر ظلم سرانجامی نه دیر
بیوده دئییل کی اضطراب ائیلر شمع
*

تبریز

حبیب ساهر
شفقلرده اوچان آخشام قوشلاری
مندن سلام دئیین گؤزل تبریزه
قاتاریله گئدن وطنه ساری
آرخاداشلار بیر باش ووروندا بیزه
...
آچین منیم تاختا سینیق قاپیمی
گؤرون عزیز آنام یولدان گلدی می ؟
اوشاقلایرم گؤرون اونوتموش غمی
یوخسا اؤلوم ، آجلیق وئریب دیز دیزه ؟
...
بوراخمایین ائویم نمدن چوروسون
قویون صبا توزلارینی سوپورسون
قیزیل گولون نورو اونو بوروسون
توخونمایین بنؤوشه یه نرگیزه
...
دومان چؤکوب افقلری قاراتدی
منه غربت بیر جهنم یاراتدی
خزان یئلی باخجامیزی ساراتدی
داها نه لر دئییم دوسلار من سیزه ؟
.......
ترجمه به زبان فارسی
ای پرنده های شامگاهی که در شفقها می پرید
از من به تبریز زیبا سلام برسانید
ای آنکه با قطار به سوی وطن در حرکتی
دوستان به خانه ما نیز سر بزنید
...
در تخته شکسته ما را باز کنید
ببینید مادر عزیزم از راه رسید ؟
ببینید بچه هایم غم را فراموش کرده اند
وگرنه گرسنگی و مرگ دست به دست هم داده اند ؟
...
نگذارید خانه ام از نم بپوسد
بگذارید صبا گرد و خاکش را بروبد
نور گل محمدی آن را در برگیرد
دست به گل بنفشه و نرگس نزنید
...
ابر آمد و افقها را تیره کرد
غربت برایم جهنم آفرید
باد خزان باغچه مان را زرد کرد
دیگر به شما چه ها بگویم دوستان ؟

سنه ده قالماز


کؤنلوم سنین اسیرین ، قلبیم سنین دیر یار
قلبیم سنین دیر
اینصاف ائیله خوش سؤزنه ن ،
منی گل دیندیر یار
منی گل دیندیر
سؤیله ندیر ، بو ادالار ، بو عشوه ، بو ناز
والله آی قیز ، بو گؤزه للیک سنه ده قالماز
یالقیزام یالقیز ، گل منی محنته اودا سالان وفا سیز
داغلار باشی دوماندیر ، ائله دوماندیر یار
آیریلیقین اؤلومدن ، منه یاماندیر یار ، منه یاماندیر
سؤیله ندیر ، بو ادالار ، بو عشوه ، بو ناز
گئدر بیر گون ، بو گؤزللیک سنه ده قالماز
نام شاعر : رسول رضا
....
ترجمه فارسی
دلم اسیر عشق توست ، قلبم مال توست ای یار
قلبم مال توست
انصاف کن با سخنی خوب
با من حرف بزن ، با من حرف بزن
بگو چیست این ادا و عشوه و ناز
به خدا ای دختر ، این زیبائی به تو هم نمی ماند
تنهایم تنها ، بیا ای بی وفا ،
ای یاری که مرا در آتش محنت انداختی
قله کوهها مه آلود است ، امان از دست تو ای یار
باز مه آلود است
جدائی از تو برای من از مرگ هم بدتر است
از مرگ هم بدتر است
بگو چیست این ادا و عشوه و ناز
روزی این زیبائی می رود ، به تو هم نمی ماند

سئوگیلیم


ساچلارينا بنزتميشم گئجه می
گل اوزاق گزمه يانيما سئوگيليم
دوداغيندا ايتيرميشم سؤزومو
گولوشونله جانيمي آل سئوگيليم
...
سن او تايدا من بو تایدا آرالی
کؤنلوم درد الیندن اولوب یارالی
يانيما گل آذربايجان مارالی
گولوشونله جانيمي آل سئوگيليم
...
کؤنلومده بو حسرت منه درد اولور
اوره ييمدن آخيب گؤزومه دولور
وئردييين گوللرين الیمده سولور
گولوشونله جانيمي آل سئوگيليم
...
سن منيم چون يازيلماميش بير شعير
سطيرلر دينله نير سطيرلر دئيير
بو کلمه لر ماهني کؤينه يي گئيير
گولوشونله جانيمي آل سئوگيليم
...
بابکين شعرينده غم وار کدر وار
ووصالا چاتماغا مين بير تهر وار
هر گئجه سونوندا يقين سحر وار
گولوشونله جانيمي آل سئوگيليم
...
بابک قوجا اوغلو

شبم را به گیسویت تشبیه کردم
دورنرو بیا پیشم سوگلیم
در لبهایت حرفم را گم کرده ام
با خنده ات جانم را بگیر سوگلیم
...
تو آن طرف من این طرف جدا ازهم
دلم از درد زخمی شده
بیا پیشم زیبای آذربایجان
با خنده ات جانم را بگیر سوگلیم
...
این حسرت در دلم درد شده
از دلم جاری و در چشمانم پر شده
گلهائی که دادی در دستم پژمرده
با خنده ات جانم را بگیر سوگلیم
...
تو برایم شعر نانوشته ای
سطور به زبان آمده سطور می گویند
این کلمه ها لباس ترانه می پوشند
با خنده ات جانم را بگیر سوگلیم
...
در شعر « بابک » غم و کدر است
برای رسیدن به وصال هزار و یک راه است
در پی هر شب به یقین صبحی است
با خنده ات جانم را بگیر سوگلیم

Sonntag, Januar 07, 2007

گؤزلرین



چكير وارليغيمي دارا گؤزلری
آپارير روحومو هارا گؤزلرین
قارا بير محبس دير قارا گؤزلرین
بوراخ گؤزلرينين حبسيندن منی
...
یاندیریب ياخماقدا اؤد قودرتي وار،
تکجه من بيليرم نه حيددتي وار،
، آخی جزانين دا بير مدتي وار،
گؤزلرينين حبسيندن مني.بوراخ
...
قالديم جاذيبه نده بيهوش کیمی یم
مرحمت گؤزله ين باخيش کیمی یم
قفسه سالينميش بير قوش کیمی یم
بوراخ گؤزلرينين حبسيندن منی
...
گونوم ائله سندن شيكايت اؤلوب،
بو سئوگی بير داستان ،حئكايت اؤلوب
ه محبت نه واخت دان جينايت اؤلوب
بوراخ گؤزلرينين حبسيندن منی
...
زيندانا كؤنوللو سالديم اؤزومی
عيبي يوخ، پاييزا دؤندریازیمی
من گوناه ايشله ديم آرتیر جزامی
ساخلا گوزلرينين حبسینده منی
نصرت كسمنلي
...
ترجمه به زبان فارسی
چشمانت
چشمانت هستی ام را به دار می کشند
روحم را تا کجا می برند چشمانت
زندان تاریکیست سیه چشمانت
از محبس چشمانت رهایم کن
...
در سوزاندن و خاکستر کردن قدرت آتش را دارند
تنها من می دانم چه شدتی دارند
آخر جزا هم مدت و حدی دارد
از محبس چشمانت رهایم کن
...
در جذابیتت همانند بیهوشان ماندم
همانند نگاه مرحمت خواهم
همانند پرنده زندانی در قفسم
از محبس چشمانت رهایم کن
...
روزگارم شکایت از تو شده است
این عشق داستان و حکایت شده است
از کی محبت جنایت شده است ؟
از محبس چشمانت رهایم کن
...
با کمال رضایت خودم را زندانی کردم
عیبی ندارد بهارم را به پائیز مبدل کن
من مرتکب گناه شدم بر جزایم بیفزا
در محبس چشمانت نگاهم دار

یازیلمامیش شعریم آه


یازیلمامیش شعیریم آ..ه واراق واراق توکولور
قارانلوق اوجوما بوردا قوجاق قوجاق توکولور
پاییز نه چولقالاییب دی بیزیم بو باغ برنی
یازین یاشیل ساچی ایندی داراق داراق توکولور
دونن گونش گوزونه باغلانیبدی پنجره لر
بویونده مورگی گوزوندن اویاق اویاق توکولور
بو باش سیز ائللره قوشقو سیزیلتیسین قوشارام
اورک دنیزدی گوزومدن بولاق بولاق توکولور
سیزین ده آی قارا یئل لر سینیدی کاش قانادیز
بیزیم بوباغچادا شنلیک بوداق بوداق توکولور
بو تورپاقا نه گلیبدی هایاندادی ییه سی
باش آچمامیش زمی بوردا اوراق اوراق توکولور
بو توستولو گئجه لرده گرگ اولام آلیشیق
قیزیل آلوودی ایچیمدن اوجاق اوجاق توکولور
گرگدی جنگی کوراوغلو قوپوزلارا کوک اولا
کی قورتولوش پیالامدان آراق آراق توکولور
اوقدرقوشقوایچیمدن دئیلمه میش قالدی
یازیلمامیش شعیریم آ...ه واراق واراق توکولور
شاعر : نبی محرمی
...
شعر ننوشته ام ورق ورق می ریزد
در کف دست تیره ام اینجا بغل بغل می ریزد
پائیزدر برگزفته اطراف باغ ما را
گیسوی سبز بهار شانه شانه می ریزد
دیروز پنجره ها به روی خورشید بسته شد
امروز نیز از چشم خواب ، بیدار بیدار می ریزد
به این ایلهای بی سرپرست ناله از هراس می سرایم
دلم دریاست و از چشمم چشمه چشمه می ریزد
ای بادهای سیاه کاش پر شما نیز می شکست
در این باغچه ما شادی شاخه شاخه می ریزد
چه بر سر این خاک آمده ، صاحبش کجاست ؟
زمین سر باز نکرده اینجا ، داس داس می ریزد
می بایست در ایت شبهای دود اندود شعله مر می شدم
آتشی طلائیست درونم ، اجاق اجاق می ریزد
می بایست کوراوغلوی جنگجو در قوپوزها کوک شود
که نجات از پیاله ام قطره قطره می ریزد
بقدری نگرانی و هراس در دلم ناگفته مانده که شعر ننوشته ام آه ورق ورق می ریزد

خوشدور

یارین رهئ عشقینده کونول قان اولا، خوشدور
هیجرینده گوزوم هر گئجه گیریان اولا، خوشدور
من کی، بو قارا گوزلولر عشقینده اسیرم
سینم هدفئ- ناوکئ- مژگان اولا خوشدور
سن عصریمیزین ایندی زولئیخاسی سان، ای گول!
عاشیق سنه مین یوسفی کنعان اولا، خوشدور
ییغما باشینا، ناز ایله بیر شانه چک هردن
کونلوم کیمی، زولفونده پریشان اولا، خوشدور
گل سینه نی گوستر منه هر صبح زمانی
گول بولبول اوچون چاکئ گریبان اولا، خوشدور
رخسارین اودو کونلومو یاخدیقجا سئویننم
پروانه اوچون شعله یئ سوزان اولا، خوشدور
جانان نه جفا ائیلسه، واحید یئنه صبر ائت
عشق اهلی اسیری غم جانان اولا، خوشدور

شاعر : علی آقا واحد
...
خوش است
در راه عشق اگر دل خون شود ، خوش است
اگر در فراقش هر شب چشمانم گریان شود ، خوش است
من که اسیر عشق این سیه چشمانم
اگر ناوک مژگانش سینه ام را هدف گیرد ، خوش است
ای گل ، تو اکنون زلیخای عصر مائی
اگر هزار یوسف کنعان عاشق تو شوند ، خوش است
دور سرت جمع نکن ، گاه گداری پریشان کن
دلم را ، که اگر در سر زلفت پریشان شود ، خوش است
بیا و سینه ات را هر صبح نشانم بده
اگر بلبل برای گل گریبانش را چاک کند ، خوش است
اگر آتش رخسارت دلم را به آتش بکشد خوشحال می شوم
اگر به خاطر پروانه شعله سوزانی شود ، خوش است
جانان هر چه جفا کند ای واحد صبر کن ا

گر اهل عشق اسیر غم جانان شود ، خوش است